ორი კვირის წინ დედაჩემი ჩემთან გადმოვიდა საცხოვრებლად. მეგონა, უბრალოდ რთული იქნებოდა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ეს იყო ემოციური ქარიშხალი, რომელმაც ჩემი ბავშვობის ტკივილები და ოჯახური დაპირისპირებები ისევ გააცოცხლა. ახლა ვცდილობ, გავიგო, როგორ შეიძლება ვიყო კარგი შვილი, როცა საკუთარ თავსაც ვერ ვპატიობ წარსულს.
პირველი დღიდან მინდოდა, ჩემს შვილს ყველაფერი საუკეთესო ჰქონოდა, მაგრამ ვერ წარმოვიდგენდი, რომ ამის გამო მთელი სოფელი დამგმობდა. ძვირადღირებული ტანსაცმელი და უჩვეულო სახელი გახდა მიზეზი, რის გამოც ყველაზე ახლობლებმაც კი ზურგი მაქციეს. ახლა ვეკითხები საკუთარ თავს – სად გადის ზღვარი სიყვარულსა და გადაჭარბებას შორის?
ერთ დღეს, სრულიად მოულოდნელად, მივიღე ზარი ნოტარიუსისგან და გავიგე, რომ შორეული ნათესავისგან სოფელში ძველი სახლი მერგო მემკვიდრეობით. როცა ჩავედი ადგილზე, აღმოვაჩინე, რომ სახლში უკვე ვიღაც ცხოვრობდა და ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა. ეს ამბავი ჩემი ოჯახის საიდუმლოებებს, წარსულის ტკივილებსა და საკუთარ თავთან ბრძოლას ეხება.
დედის თბილისში ჩამოყვანა ჩემი ცხოვრების ყველაზე რთული გადაწყვეტილება აღმოჩნდა. მეგონა, დედასთან ერთად ცხოვრება ყველაფერს გაამარტივებდა, მაგრამ რეალობა სულ სხვანაირი აღმოჩნდა. ახლა კი, როცა სოფელში დავაბრუნე, საკუთარ თავს ვეკითხები: მართლა ცუდი შვილი ვარ თუ უბრალოდ სხვა გზა არ მქონდა?
ოცწლიანი განშორების შემდეგ დავბრუნდი ჩემს სოფელში, სადაც დედაჩემის სიყვარულიც კი ვერ დამიცვა ხალხის მკაცრი განსჯისგან. იმედი მქონდა, რომ დრო ყველაფერს შეცვლიდა, მაგრამ სოფლის მეხსიერება უფრო ძლიერი აღმოჩნდა. ახლა ვცდილობ გავიგო, ღირს თუ არა ბრძოლა იმ ადგილისთვის, რომელმაც ერთხელ უკვე უარი მითხრა.
ჩემი ცხოვრება ქალაქში მშვიდად მიდიოდა, სანამ ზოის თავხედურმა წინადადებამ ყველაფერი არ შეცვალა. ოჯახური ვალდებულებები, ძველი წყენები და საკუთარი თავისუფლების სურვილი ერთმანეთს შეეჯახა. ახლა კი ვდგავარ არჩევანის წინაშე: დავუბრუნდე სოფელს, თუ გავაგრძელო ჩემი გზა ქალაქში.