ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობ გავუმკლავდე ცხოვრებისეულ სირთულეებს, მარტო აღვზარდე შვილები და მივიღო ყველაზე რთული გადაწყვეტილება – არ დავუტოვო მემკვიდრეობა ჩემს შვილს. ეს ამბავი სავსეა შინაგანი ბრძოლებით, ოჯახური კონფლიქტებითა და იმედგაცრუებებით. მინდა გაგიზიაროთ ჩემი განცდები და გკითხოთ: მართლა სწორი ვარ თუ არა?
ყველაფერი დაიწყო იმ დღეს, როცა ბებია ადელინა ჩემთან და ვინსენტთან ერთად საცხოვრებლად გადმოვიდა. თავიდან მეგონა, რომ ეს ჩვენი ახალდაწყებული ოჯახისათვის დიდი ტვირთი იქნებოდა, მაგრამ მალე მივხვდი, რომ ცხოვრება სიურპრიზებითაა სავსე. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ ვიპოვეთ ერთმანეთი, როცა ყველაზე მეტად გვჭირდებოდა.
ეს არის ჩემი ისტორია, თუ როგორ აღმოვჩნდი სრულიად მარტო უცხო ქვეყანაში, როგორ დამტოვა ოჯახმა და როგორ ვიპოვე ძალა რწმენაში, ლოცვაში და მეგობრების მხარდაჭერაში. ჩემი ცხოვრება დაინგრა ერთი ღამის განმავლობაში, მაგრამ ღმერთმა მაპოვნინა გზა. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება სიბნელეშიც კი იპოვო სინათლე.
ეს ჩემი ამბავია, როცა ბიძაჩემმა, ნოდარმა, პირველად დაინახა ჩემი ნამდვილი ტკივილი და არა მხოლოდ ბავშვური სურვილები. იმ დღეს, უბრალო საუბარმა ჩვენს შორის ყველაფერი შეცვალა და ოჯახში ახალი სიმტკიცე შემოიტანა. ახლა ვხვდები, რომ ზოგჯერ ყველაზე მნიშვნელოვანი საუბრები სწორედ მაშინ იწყება, როცა ყველაზე მეტად გეშინია გახსნა გული.
ყველაფერი ერთ ღამეში შეიცვალა – ჩემი ცოლის მოულოდნელმა ავადმყოფობამ ჩვენი ოჯახი თავდაყირა დააყენა. იმ დღეებში მხოლოდ რწმენა და ლოცვა მაძლევდა ძალას, რომ არ დავნებებულიყავი. ეს არის ჩემი ამბავი, თუ როგორ ვიპოვე სიძლიერე მაშინ, როცა ყველაფერი ბნელში იყო გახვეული.
ეს არის ჩემი ამბავი — სამი შვილის მამა ვარ, რომელმაც ყველაზე რთულ პერიოდში რწმენასა და ლოცვაში იპოვა ძალა. ოჯახური კრიზისი, ემიგრაცია და ყოველდღიური ბრძოლა გადარჩენისთვის ჩემი ცხოვრების ნაწილი გახდა. ამ ისტორიაში გაგიზიარებთ, როგორ შევძელი სირთულეების გადალახვა და როგორ მჯერა, რომ რწმენა ადამიანს ყველაფერს აძლევს.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც უმოქმედობამ თითქმის დამღუპა. ემიგრაციაში ყოფნისას, ოჯახისგან შორს, ყველაზე ბნელ მომენტში მხოლოდ მოქმედებამ გადამარჩინა. ახლა ვხვდები, რომ იმედის მოლოდინი ხშირად მხოლოდ დროის დაკარგვაა.