60 წლის ვარ და პირველად ვგრძნობ, რომ მზად ვარ სიყვარულისთვის. მთელი ცხოვრება მარტო გავატარე, მაგრამ ექვსი თვის წინ პატრიცია გავიცანი და ყველაფერი შეიცვალა. ახლა ვხვდები, რომ ბედნიერება ასაკს არ ეკითხება, მაგრამ ოჯახური ბედნიერებისკენ მიმავალი გზა არც ისე მარტივია.
ყველაფერი დაიწყო მაშინ, როცა მე და იაკობმა გადავწყვიტეთ, რომ ქორწილი უბრალო და მყუდრო ყოფილიყო, მაგრამ მისი დედა, მარიამი, სულ სხვა გეგმებით მოვიდა. ოჯახური დაძაბულობა, ცრემლები და საკუთარი თავის ძიება – ეს იყო ჩემი გზა საკუთარი ხმის პოვნამდე. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ ვისწავლე სიყვარულსა და ოჯახის ზეწოლას შორის საკუთარი თავის დაცვა.
ყველაფერი დაიწყო იმ დღეს, როცა სიცხისგან გონება დავკარგე და შვილებმა საავადმყოფოში წამიყვანეს. მათი მზრუნველობა თითქოს გულწრფელი იყო, მაგრამ მალევე მივხვდი, რომ ფარულ მოტივებს მალავდნენ. ერთი კვირის შემდეგ, მარტო წავედი ადვოკატთან, რომ ანდერძი შემეცვალა და საკუთარ თავს ვკითხე: რა არის ნამდვილი ოჯახის სიყვარული?
დაბრუნების იმედით დავბრუნდი საქართველოში, მაგრამ ჩემი ყოფნა ჩემი დის ოჯახის დანგრევის მიზეზი გახდა. ახლა ჩემი და ყველაფერში მე მადანაშაულებს, მე კი საკუთარ თავში ვიკარგები და პასუხებს ვეძებ. ეს არის ამბავი სიყვარულზე, ღალატზე და იმ კითხვებზე, რომლებზეც პასუხი შეიძლება ვერასდროს ვიპოვო.
მე ვარ დათო და მეგონა, რომ ბედნიერება ვიპოვე, როცა ნინო შევირთე ცოლად. მაგრამ მისი დედა, ქალბატონი მარინე, თავიდანვე არ მალავდა ჩემს მიმართ უნდობლობას. მისი ინტრიგები ნელ-ნელა ანგრევდა ჩვენს ოჯახს, სანამ საბოლოოდ ყველაფერი არ დავკარგე.
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც ოჯახის წევრების სიხარბემ და გაუტანლობამ ჩვენი ურთიერთობები გაანადგურა. დედის გარდაცვალების შემდეგ, ძმამ სახლების გაყიდვა და ერთად ცხოვრება შემომთავაზა, მაგრამ ვერ დავთანხმდი. ყველაფერი შეიცვალა, როცა მამა მოხუცთა სახლში მოხვდა და აღმოვაჩინე, რომ ანდერძიდან ამომშალეს.
ფილიპის კითხვამ – „რატომ აღარ არის სარმა, დედა?“ – ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ბავშვების წასვლის შემდეგ მე და დარიო მარტო დავრჩით ჩვენს ბინაში ახალ ზაგრებში, სადაც სიჩუმე და სიცარიელე ყოველდღიურობად იქცა. ეს არის ამბავი დაკარგული სიხარულის, გაუგებრობების და იმედის ძიების შესახებ, როცა ოჯახი იცვლება.
არასოდეს მეგონა, რომ ერთი ზარი დედისგან ასე თავდაყირა დააყენებდა ჩემს ცხოვრებას. მისი თხოვნა, ბინა ძმისთვის დამეთმო, ჩემთვის მოულოდნელი დარტყმა იყო. ახლა არჩევანის წინაშე ვდგავარ: ოჯახი თუ საკუთარი ბედნიერება?
ყველაფერი იმ საღამოს დაიწყო, როცა დედამთილმა მითხრა, რომ არასოდეს ვიქნები მისი ოჯახის ნაწილი. ჩემი ქმარი, ლევანი, შუაში აღმოჩნდა – მე და მისი დედა, ქალბატონი ნინო, ერთმანეთს ვებრძოდით სიყვარულისთვის. ეს არის ჩემი ემოციური ისტორია, თუ როგორ ვცდილობდი ოჯახი შემენარჩუნებინა, როცა ყველაფერი ინგრეოდა.
მე ვარ ნინო, და ამ წუთას სამზარეულოს მაგიდასთან ვზივარ, ველოდები დედას და ძმას, რომ მამის გარდაცვალების შემდეგ მემკვიდრეობის გაყოფაზე ვისაუბროთ. გულში ქარიშხალია, გონებაში კი მხოლოდ ერთი კითხვა მიტრიალებს: როგორ მივედით აქამდე, რომ ფული და ქონება ყველაფერს ანგრევს? ეს დღე სავსეა დაძაბულობით, ცრემლებითა და რთული არჩევანებით, სადაც სიყვარული და სიხარბე ერთმანეთს ეჯახება, მე კი ვცდილობ, საკუთარი თავი შევინარჩუნო.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ერთი ჩვეულებრივი სადღესასწაულო საღამო ჩემს ცხოვრებაში ნამდვილ დრამად გადაიქცა. დედამთილის მკაცრი სიტყვები და ოჯახის დაძაბული ატმოსფერო მაიძულებს საკუთარ არჩევანზე დავფიქრდე. იქნებ, ზოგჯერ ყველაზე ახლობლებიც კი ვერ გვიგებენ ისე, როგორც გვინდა.
ერთი წამით დაინგრა ჩემი ცხოვრება, როცა ჩემი შვილის, გეგას შეცდომის გამო სახლი დავკარგე. სირცხვილში და ბრაზში ვცხოვრობდი უცხო ხალხში, მაგრამ ბოლოს მივხვდი, რას ნიშნავს ნამდვილი პატიება. ეს არის ჩემი ამბავი ტკივილის, გარდაქმნისა და თავიდან დაწყების შესახებ.