ათი წელი ვცხოვრობდი გიორგის გარეშე, ჩემი ქმრის გარეშე, დარწმუნებული ვიყავი, რომ აღარასდროს ვნახავდი მას. ერთ წვიმიან ღამეს, როცა მეგონა, რომ ცხოვრება ახალ გზაზე დადგა, ის მოულოდნელად გამოჩნდა კართან. ეს არის ჩემი ამბავი ღალატის, პატიების და იმ გამბედაობის შესახებ, რომელიც საჭიროა, როცა წარსული ბრუნდება და ყველაფერს თავდაყირა აყენებს.
მე მქვია მარიამი და თხუთმეტი წელი მეგონა, რომ იდეალური ოჯახი მქონდა ბუენოს აირესში. ერთ ღამეს აღმოვაჩინე, რომ ჩემი ქმარი ჩემს საუკეთესო მეგობართან მღალატობდა და ყველაფერი თავზე დამენგრა. ეს არის ჩემი ისტორია, თუ როგორ ვებრძოლე ღალატს, ტკივილს და საკუთარი თავის ძიებას ნანგრევებში.
ჩემი სახელია ელიზა. ორმოცდაათის შემდეგ პირველად შევიყვარე და ამან ჩემი ოჯახი და მთელი სოფელი ჩემს წინააღმდეგ მოაქცია. ეს არის ჩემი ბრძოლა ბედნიერებისთვის, მარტოობისა და საზოგადოების წინააღმდეგ.
ჩემი სიჩუმე იყო ყველაზე მძიმე ბარგი, რომელიც წლები ვატარე. გორთან ერთად ყოფნისას ვერ ვბედავდი მტკივნეული თემების გახსნას, სანამ ყველაფერი არ დაინგრა. ახლა ვყვები ჩემს ამბავს, რადგან ვიცი, რომ ბევრ ქართველ ქალს შეიძლება იგივე ტკივილი ჰქონდეს გულში.
მე ვარ მარინე, ქალი, რომელმაც ქმრის დაკარგვის შემდეგ წლები მარტოობაში და დანაშაულის გრძნობაში გაატარა. ოჯახის კრიტიკული მზერების ფონზე, თომასთან შეხვედრამ გამიბედნიერა გული და გამიჩინა იმედი, რომ ბედნიერება კვლავ შესაძლებელია. ეს არის ჩემი ამბავი იმის შესახებ, როგორ ვიპოვე ძალა, რომ ისევ შემყვარებოდა, მაშინაც კი, როცა მთელი სამყარო წინააღმდეგი იყო.
მე მქვია თამარი. ვცხოვრობ პატარა ბინაში ათენში, ჩემს მეუღლესთან, ლევანთან და ჩვენს ოთხი წლის შვილთან, ნიკასთან ერთად. ყოველდღე ვგრძნობ, როგორ ვკარგავ საკუთარ თავს ამ ოთხ კედელში და ვოცნებობ ნამდვილ სახლზე, სადაც სიყვარული და გაგება იქნება.
მე ნინო ვარ, თბილისელი ქვრივი. ქმრის გარდაცვალების შემდეგ მარტოობისა და ოჯახის განსჯის შიშში ვცხოვრობდი. ყველაფერი შეიცვალა, როცა ჩემს ცხოვრებაში ლევანი გამოჩნდა – მაშინ დაიწყო ნამდვილი ბრძოლა საკუთარი თავისთვის, ოჯახისათვის და ბედნიერების უფლებაზე.
ჩემი სახლი ცარიელია, დედაჩემი გარდაიცვალა და შვილებიც წავიდნენ. ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რატომ დავრჩი მარტო. ეს არის ჩემი ემოციური ბრძოლა, კითხვებითა და სინანულით სავსე.
მე ვარ ანა, ქალი, რომელმაც მთელი ცხოვრება მამის ჩრდილში გაატარა, საკუთარი ოცნებები ძმის წარმატებისთვის დათმო და ბოლოს არჩევანის წინაშე დადგა: საკუთარი ბედნიერება თუ ოჯახის რეპუტაცია. ეს არის ჩემი ბრძოლა, ჩემი ტკივილი და ჩემი სიმამაცე, რომ ერთხელ მაინც საკუთარ თავს ვუთხრა „კი“. იქნებ თქვენც იცნობთ ამ გრძნობას?
მთელი ცხოვრება ვცდილობდი, იდეალური შვილი ვყოფილიყავი და დედაჩემის ყველა მოლოდინი გამემართლებინა. მაგრამ როცა პეტრო გავაცანი და ვუთხარი, რომ ბავშვს ველოდებოდით, ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ახლა არჩევანის წინაშე ვდგავარ: ვიცხოვრო საკუთარი თავისთვის თუ გავაგრძელო სხვისი ოცნებების დევნა.
მე ვარ პატრიცია, ქალი, რომელმაც ქმრის გარდაცვალების შემდეგ აღმოაჩინა მისი უცნაური ჩვევის — მარილიანი ყავის — გულისამაჩუყებელი საიდუმლო. ეს ამბავი ჩემი ოჯახის ტკივილზე, გაუგებრობაზე და ბოლოს, სიყვარულის ნამდვილ მნიშვნელობაზეა. მინდა გაგიზიაროთ ეს ემოციური ისტორია, რომელიც დღემდე მაფიქრებს: რამდენად კარგად ვიცნობთ ჩვენს საყვარელ ადამიანებს?
მე ვარ ისააკი, წარმატებული კარიერითა და სტაბილური ცხოვრებით, მაგრამ მარტო. გადავწყვიტე, რომ სიყვარულის პოვნისთვის საკუთარი თავი ღარიბად წარმეჩინა, რათა გამეგო, ვინ შემიყვარებდა მე, და არა ჩემს ფულს. ეს ექსპერიმენტი კი სრულიად მოულოდნელად და მტკივნეულად შემოტრიალდა ჩემს ცხოვრებაში.