ყველაფერი ერთ წამში დაინგრა, როცა ჩემი შვილი, ნიკოლოზი, ოჯახს გაექცა. დღემდე ვიბრძვი სინანულთან, ბრაზთან და იმ კითხვასთან: რა შემეძლო სხვანაირად გამეკეთებინა? მაგრამ დედა ვარ და ვერასდროს მივატოვებ ჩემს შვილიშვილს და რძალს, მიუხედავად იმისა, რამდენად მტკივა ნიკოლოზის გადაწყვეტილება.
მე ვარ ნინო, ქალი, რომელმაც ექვსი ადამიანის ცხოვრებისეული სიბრძნე მოისმინა, მაგრამ არც ერთი არ გავითვალისწინე. ახლა, წლების შემდეგ, ვხვდები, რომ თითოეული მათგანის სიტყვები ჩემი ცხოვრების გზაზე გადამწყვეტი შეიძლებოდა ყოფილიყო. ეს არის ჩემი მონათხრობი დანაკარგებზე, სინანულზე და იმაზე, თუ როგორ გვავიწყდება ყველაზე მნიშვნელოვანი რჩევები.
მამაჩემი მთელი ცხოვრება ავტობუსის მძღოლი იყო თბილისში, მე კი არასდროს დავფიქრებულვარ, როგორ უჭირდა მას პენსიაზე გასვლის შემდეგ. მხოლოდ მაშინ, როცა მეგობრებმა მკითხეს, ვეხმარებოდი თუ არა მამას, პირველად ვიგრძენი სირცხვილი და დანაშაულის გრძნობა. ეს ამბავი ჩემი გვიანი სინანულისა და ოჯახური დუმილის შესახებაა.
ჩვეულებრივი დილა იყო, როცა უცნობ ქალს დავეხმარე ქუჩაში. მხოლოდ მოგვიანებით გავიგე, რომ ეს ქალი წლების წინ დედაჩემის ცხოვრებას დაემუქრა. ახლა ვცდილობ გავიგო, როგორ მოვიქცე, როცა ბოროტება სიკეთით გიპასუხებს.
პირველად რომ დედამთილის სახლში შევედი, მაშინვე უცხოდ ვიგრძენი თავი. წლების განმავლობაში მეგონა, რომ ის იყო ჩემი უბედურების მიზეზი, მაგრამ როცა დაქვრივდა, ყველაფერი შეიცვალა. ახლა ვხვდები, რამდენად მწარედ ვცდებოდი და როგორ დავკარგე საკუთარი თავი ოჯახური ომების შუაგულში.
მე ვარ ნანა, მარტოხელა დედა, რომელმაც მთელი ცხოვრება შვილის ბედნიერებისთვის იბრძოლა. როცა სეთმა გადაწყვიტა, ცოლად შეერთო მარტოხელა ქალი, ჩემი შიში და წინააღმდეგობა ყველაფერს დაღი დაასვა. ახლა კი სინანულით ვიხსენებ, როგორ დავკარგე ყველაზე ძვირფასი რამ — ჩემი შვილის ნდობა.