დედაჩემის დაკრძალვიდან მეორე დღესვე ნათესავები ისე მოიქცნენ, თითქოს სახლი, რომელიც დავიმკვიდრე, მათ ეკუთვნოდათ. ყოველი კუთხე მახსენებს ოჯახის დაკარგვას, და ნუგეშის ნაცვლად მხოლოდ სიხარბე და უტიფრობა მივიღე. ახლა ვფიქრობ, ღირს კი ამ კედლების შენარჩუნება, როცა მათში სითბო აღარ დარჩა.
ოცი წლის შემდეგ უცხოეთში დაბრუნებისას მეგონა, რომ ოჯახური სითბო და ბავშვობის მოგონებები დამხვდებოდა. სინამდვილეში კი, სიძის სიხარბემ და ეგოიზმმა ყველაფერი გაანადგურა, რაც წლების განმავლობაში შევქმენი. ეს ჩემი მცდელობაა გავიგო, სად დავუშვით შეცდომა და შეუძლია თუ არა ოჯახს გადარჩენა, როცა ფული სიყვარულზე წინ დგას.
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც ოჯახის წევრების სიხარბემ და გაუტანლობამ ჩვენი ურთიერთობები გაანადგურა. დედის გარდაცვალების შემდეგ, ძმამ სახლების გაყიდვა და ერთად ცხოვრება შემომთავაზა, მაგრამ ვერ დავთანხმდი. ყველაფერი შეიცვალა, როცა მამა მოხუცთა სახლში მოხვდა და აღმოვაჩინე, რომ ანდერძიდან ამომშალეს.
მე ვარ ნინო, და ამ წუთას სამზარეულოს მაგიდასთან ვზივარ, ველოდები დედას და ძმას, რომ მამის გარდაცვალების შემდეგ მემკვიდრეობის გაყოფაზე ვისაუბროთ. გულში ქარიშხალია, გონებაში კი მხოლოდ ერთი კითხვა მიტრიალებს: როგორ მივედით აქამდე, რომ ფული და ქონება ყველაფერს ანგრევს? ეს დღე სავსეა დაძაბულობით, ცრემლებითა და რთული არჩევანებით, სადაც სიყვარული და სიხარბე ერთმანეთს ეჯახება, მე კი ვცდილობ, საკუთარი თავი შევინარჩუნო.
თვრამეტი წელი ემიგრაციაში გავატარე და როცა სახლში დავბრუნდი, მეგონა, რომ ოჯახური სითბო და სიახლოვე დამხვდებოდა. მაგრამ სიძის სიხარბემ და მატერიალურმა მოთხოვნებმა ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ეს ამბავი ჩემი გულისტკივილისა და იმედგაცრუების შესახებაა – როგორ შეიძლება ერთმა ადამიანმა მთელი ოჯახის ბედი შეცვალოს.