მე ვარ ელლა, 50 წლის ქალი, რომელსაც ცხოვრება მოულოდნელად შემოუტრიალდა. ჩემი სიძის ერთი სატელეფონო ზარი ყველაფერს შეცვლის: ჩემი ოცნებები, ჩემი ადგილი ოჯახში და ჩემი ქალიშვილის ბედნიერება. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ერთი სიტყვა მთელი ცხოვრება თავდაყირა დააყენოს.
ოცი წლის შემდეგ უცხოეთში დაბრუნებისას მეგონა, რომ ოჯახური სითბო და ბავშვობის მოგონებები დამხვდებოდა. სინამდვილეში კი, სიძის სიხარბემ და ეგოიზმმა ყველაფერი გაანადგურა, რაც წლების განმავლობაში შევქმენი. ეს ჩემი მცდელობაა გავიგო, სად დავუშვით შეცდომა და შეუძლია თუ არა ოჯახს გადარჩენა, როცა ფული სიყვარულზე წინ დგას.
ყველაფერი იმ დღეს დაიწყო, როცა დედამთილის ანდერძი წაიკითხეს და ჩემი ქმარი უქონელი დარჩა, ხოლო სიძე – ყველაფრის მფლობელი გახდა. ამ უსამართლობამ ჩვენი ოჯახი გაანადგურა და მე დღემდე ვერ ვპოულობ საკუთარ ადგილს. ახლა ვცდილობ გავიგო: მაქვს თუ არა უფლება, რომ განვიცდიდე და ვბრაზობდე, თუ უბრალოდ ეგოისტი ვარ?
დედაჩემთან კვირაობის სადილი ყოველთვის ოჯახური ტრადიცია იყო, მაგრამ ამჯერად ყველაფერი შეიცვალა, როცა სიძემ, იოსებმა, ხმამაღლა თქვა ის სიმართლე, რასაც წლებია ყველა ვმალავდით. მაგიდასთან ატმოსფერო უცებ გადაიქცა ბრძოლის ველად, სადაც თითოეული სიტყვა უფრო მეტად გვტკენდა, ვიდრე ზედმეტად მარილიანი სუპი. ახლა ვკითხულობ საკუთარ თავს: ღირს კი სიმშვიდისთვის ტყუილში ცხოვრება, თუ ჯობია სიმართლე ითქვას და ოჯახი დაინგრეს?
ყველაფერი დაიწყო ერთი ჩვეულებრივი საღამოთი, როცა ჩემი სიძე გაბრაზებული შემოვარდა სახლში და შვილიშვილი წაიყვანა. მთელი ცხოვრება ფერმაზე გავატარე, შრომამ გამზარდა და სიყვარულმა გამაძლიერა, მაგრამ ოჯახის გაუგებრობამ გული დამიმძიმა. ახლა ვზივარ ცარიელ სამზარეულოში და ვფიქრობ: ნუთუ მართლა მე დავუშვი შეცდომა?
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც სიძის მშობლებთან უბრალო უთანხმოება ნამდვილ საოჯახო ომად გადაიქცა. მეგონა, რომ ახალ სიძესთან ერთად ოჯახი გაგვზრდებოდა, მაგრამ ყველაფერი პირიქით მოხდა. ახლა ვცდილობ, გავიგო, სად დავუშვით შეცდომა და როგორ დავიცვათ ჩვენი შვილი ამ მტრულ გარემოში.
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც დედობრივი სიყვარული და ოჯახური კონფლიქტები ერთმანეთს ეჯახება. ჩემი სიძე არ მაძლევს უფლებას, ჩემს შვილიშვილთან ვიყო, როცა სახლში ბრუნდება. ვცდილობ გავიგო, რატომ ხდება ასე და როგორ შევინარჩუნო ოჯახი, რომელიც ასე ძალიან მიყვარს.
თვრამეტი წელი ემიგრაციაში გავატარე და როცა სახლში დავბრუნდი, მეგონა, რომ ოჯახური სითბო და სიახლოვე დამხვდებოდა. მაგრამ სიძის სიხარბემ და მატერიალურმა მოთხოვნებმა ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ეს ამბავი ჩემი გულისტკივილისა და იმედგაცრუების შესახებაა – როგორ შეიძლება ერთმა ადამიანმა მთელი ოჯახის ბედი შეცვალოს.