ეს არის ჩემი ამბავი, დედის, რომელმაც შვილის ბედნიერებისთვის ყველაფერი გააკეთა, მაგრამ ბოლოს მაინც მარტო დავრჩი. ჩემი შვილი, ნიკო, წლების შემდეგ ისევ იმ ქალთან დაბრუნდა, ვინც ოდესღაც გული ატკინა და ოჯახი დაანგრია. ახლა კი, როცა სიბერე მომადგა, ვცდილობ გავიგო – სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტკივილთან ერთად.
60 წლის ვარ და პირველად ვგრძნობ, რომ მზად ვარ სიყვარულისთვის. მთელი ცხოვრება მარტო გავატარე, მაგრამ ექვსი თვის წინ პატრიცია გავიცანი და ყველაფერი შეიცვალა. ახლა ვხვდები, რომ ბედნიერება ასაკს არ ეკითხება, მაგრამ ოჯახური ბედნიერებისკენ მიმავალი გზა არც ისე მარტივია.
ეს არის ჩემი ამბავი, თუ როგორ მომიწია დედაჩემის მოვლა მძიმე სიბერეში. რწმენა და ლოცვა ერთადერთი იყო, რაც ძალას მაძლევდა ყოველდღიურ ბრძოლაში. ამ ისტორიაში ვყვები, როგორ შევძელი საკუთარი თავის პოვნა და დედის სიყვარულის ხელახლა აღმოჩენა.
ყოველთვის დამოუკიდებელი ვიყავი – ასე გავიზარდე და ასე ვიცხოვრე. ახლა კი, როცა სიბერე მომადგა, მარტოობისგან სული მეხუთება და ვნატრობ, ვინმე უბრალოდ მომიკაკუნოს კარზე. ჩემი ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება საკუთარი პრინციპები და სიამაყე საბოლოოდ ყველაზე მტკივნეულ მარტოობად გადაიქცეს.
სამოცდაშვიდი წლის ასაკში მეგონა, რომ ცხოვრება უკვე დასრულდა და მხოლოდ სიმშვიდე დამრჩენოდა. მაგრამ მოულოდნელად, სრულიად უცხო ქვეყანაში, სიყვარულმა ისევ დამაკაკუნა კარზე. ეს ამბავი არის იმედის, ტკივილის, ოჯახური კონფლიქტების და მეორე ახალგაზრდობის შესახებ.
ჩემი ცხოვრება ყოველთვის მეგონა, რომ შვილები გვერდში დამიდგებოდნენ, მაგრამ როცა ყველაზე მეტად მჭირდებოდნენ, მარტო დავრჩი. ვიესლავთან ერთად ორმოცი წელი ვიცხოვრე, თუმცა იდეალური ქორწინება არ გვქონია, ერთმანეთის გულისცემა მაინც ვიცოდით. ახლა კი, როცა ყველაფერი თავზე დამენგრა, ვეღარ ვხვდები, სად დავუშვი შეცდომა.
60 წლის ასაკში, როცა მეგონა, რომ ცხოვრება უკვე დავალაგე, უცნაური სიცარიელე ვიგრძენი. წლების წინანდელი სიყვარული, რომელიც თითქოს დავივიწყე, ისევ ამოტივტივდა და გამბედაობა მომეცა, მის კართან მივსულიყავი. მაგრამ იქ სხვა ქალი დამხვდა — ქალი, რომელიც ჩემს თავს ჰგავდა და ამ შეხვედრამ მთელი ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა.
ეს ჩემი ისტორიაა – ქალისა, რომელმაც მთელი ცხოვრება ოჯახისთვის იცხოვრა და ბოლოს საკუთარი შვილისგან ყველაზე დიდი ტკივილი მიიღო. ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რატომ დამთავრდა ასე ყველაფერი. იქნებ, ეს ამბავი სხვებსაც დააფიქრებს, სანამ საკუთარ სახლს ან გულს უპირობოდ გადასცემენ.