მამაჩემის გარდაცვალების შემდეგ, ოჯახური სახლი ჩემს ხელში აღმოჩნდა. წლების შემდეგ, შვილს გადავეცი, რომ დამოუკიდებლად ეცხოვრა, მაგრამ ახლა სულ უფრო ხშირად ვფიქრობ, სწორად მოვიქეცი თუ არა. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლების, ოჯახური კონფლიქტების და სიყვარულის შესახებაა.
ეს არის ჩემი ამბავი – უბრალო ქალის, რომელიც მთელი ცხოვრება შრომობდა, რომ შვილს უკეთესი მომავალი ჰქონოდა. ყველაფერი მივეცი, რაც შემეძლო, მაგრამ როცა წარმატებას მიაღწია, თითქოს დედა აღარ არსებობდა მისთვის. ახლა კი ცხოვრება მოულოდნელად შემოტრიალდა და ვცდილობ გავიგო, ღირს თუ არა სიყვარული მსხვერპლად.
ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც ყველაფერი დაკარგა შვილის გადასარჩენად. ვალში ჩავვარდი, რადგან მჯეროდა, რომ ჩემი დახმარება მის ცხოვრებას შეცვლიდა, მაგრამ სინამდვილეში ყველაფერი სხვაგვარად აღმოჩნდა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტკივილთან ერთად.
საღამოს, როცა ჩემი შვილი საბუთებს მაწვდიდა, მეგონა, რომ ჩემი მომავალი უზრუნველყოფილი იყო. რამდენიმე ხელმოწერის შემდეგ კი აღმოვაჩინე, რომ ყველაფერი დავკარგე – სახლი, ნდობა და იმედი. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტკივილთან ერთად.
ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც ყველაფერი დათმო შვილის გადასარჩენად. სახლი გავყიდე, რომ ნიკას კრიზისში დავხმარებოდი, მაგრამ რამდენიმე თვეში აღმოვაჩინე, რომ ფული აზარტულ თამაშებში გაფლანგა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტკივილთან ერთად.
ეს ჩემი ამბავია – დედის, რომელმაც შვილი გათხოვების შემდეგ თითქოს დაკარგა. ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება დედობა და იწყება დამოუკიდებლობა. ეს ისტორია სავსეა ტკივილით, კითხვებით და იმედით, რომ მარტო არ ვარ.
დილით ადრე ავდექი, შვილს საჭმელი გავუმზადე და სიხარულით წავედი მასთან, მაგრამ კარი არ გამიღო. მთელი ცხოვრება მისთვის ვცდილობდი, მაგრამ ახლა ვგრძნობ, რომ ჩემი სიყვარული და ზრუნვა აღარაფერს ნიშნავს. ეს ამბავი ჩემი ტკივილის, იმედგაცრუების და უსიტყვო კითხვების შესახებაა.