სარა, ჩემი რძალი, ტელეფონზე მეჩხუბება და მადანაშაულებს, რომ მისა და მიხეილს შორის ვდგავარ. ჩემი შვილი დუმს, თითქოს მისი ხმა აღარ არსებობს. სამოც წელს მიღწეულმა, ემიგრაციაში, მარტოობაში ვეკითხები საკუთარ თავს: მართლა შეცდომა იყო თუ არა, რომ მხოლოდ ერთი შვილი გავზარდე.