ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც მოთმინების ბოლო წვეთი მაშინ გადმოიღვარა, როცა ჩემმა შვილმა დედამთილს „დედა“ დაუძახა. წლების განმავლობაში ვცდილობდი ოჯახური სიმშვიდის შენარჩუნებას, მაგრამ ამ მომენტმა ყველაფერი შეცვალა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება თავდადება და იწყება საკუთარი თავის დაკარგვა.
პირველი დღიდანვე, მარკოს დედა, მარია, ჩვენს ცხოვრებაში ჩართული იყო. მისი სახლის ქვეშ ცხოვრება ყოველდღიურ ბრძოლად იქცა, სადაც პირადი სივრცე და დამოუკიდებლობა მუდმივად საფრთხეში იყო. ეს არის ჩემი ემოციური ისტორია, თუ როგორ ვიპოვეთ მე და მარკომ ჩვენი გზა, ცრემლების, ჩხუბებისა და სიყვარულის მიუხედავად.
ეს ჩემი ცხოვრების ყველაზე რთული გადაწყვეტილებაა: დედაჩემი გვთავაზობს დახმარებას ბინის საყიდლად, მაგრამ ჩემი ქმარი insists, რომ ფული მის ავად მამას უნდა გადავცეთ. ამ ამბავში ვცდილობ გავერკვე, სად მთავრდება ვალი მშობლების წინაშე და სად იწყება ჩვენი ოჯახის ბედნიერება. იქნებ თქვენც გქონიათ მსგავსი დილემა?
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც სიძის მშობლებთან უბრალო უთანხმოება ნამდვილ საოჯახო ომად გადაიქცა. მეგონა, რომ ახალ სიძესთან ერთად ოჯახი გაგვზრდებოდა, მაგრამ ყველაფერი პირიქით მოხდა. ახლა ვცდილობ, გავიგო, სად დავუშვით შეცდომა და როგორ დავიცვათ ჩვენი შვილი ამ მტრულ გარემოში.
ეს არის ჩემი ისტორია, როგორ მომიწია საავადმყოფოს პალატაში ჩემი ორი წლის გოგონას, ნინოს, დამშვიდობება. ყველაზე მძიმე წუთებში გადავწყვიტე, მისი ორგანოები გადამეცა, რომ სხვა ბავშვებს სიცოცხლე ჰქონოდათ. ეს არის ტკივილის, მაგრამ ასევე სიყვარულისა და იმედის ამბავი, რომელმაც გადამარჩინა.
ეს ჩემი ისტორიაა, თუ როგორ დავკარგე სიმშვიდე ჩემს სახლში, როცა დედამთილმა გასაღები მიიღო. თავიდან მეგონა, რომ ეს მხოლოდ უსაფრთხოების მიზნით იყო, მაგრამ მალე მივხვდი, რომ ჩემი პირადი სივრცე აღარ არსებობდა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება ოჯახური დახმარება და იწყება პირადი საზღვრების დარღვევა.