სამოცდახუთი წლის ვარ და მთელი ცხოვრება სხვებს ვეხმარებოდი. ახლა, როცა ყველაზე მეტად მჭირდებოდა დახმარება, ჩემი ბინის კარი არავის დაუკაკუნებია. ეს ამბავი იმედგაცრუებაზე, მარტოობაზე და იმაზეა, თუ როგორ იცვლება ადამიანები და სამეზობლოები დროთა განმავლობაში.