ყველაფერი დაიწყო ერთი ჩვეულებრივი საუბრით სამზარეულოში, როცა დედამთილმა უცნაური წინადადება გამიკეთა. ახლა ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე რთული არჩევანის წინაშე ვდგავარ — უნდა ვენდო თუ არა ჩემი ქმრის ოჯახს და დავთმო ჩემი ბინა? ეს ამბავი ჩემი შიშების, იმედგაცრუების და საკუთარი თავის პოვნის გზაა.
60 წლის ვარ და პირველად ვგრძნობ, რომ მზად ვარ სიყვარულისთვის. მთელი ცხოვრება მარტო გავატარე, მაგრამ ექვსი თვის წინ პატრიცია გავიცანი და ყველაფერი შეიცვალა. ახლა ვხვდები, რომ ბედნიერება ასაკს არ ეკითხება, მაგრამ ოჯახური ბედნიერებისკენ მიმავალი გზა არც ისე მარტივია.
ყველაფერი შეიცვალა იმ დღეს, როცა უცნობმა ქალმა ზარი დამირეკა და მითხრა, რომ ჩემი შვილი ორი კვირაა დაკარგულია. მისი სიტყვები, ცრემლიანი თვალები და გაურკვევლობა ჩემს გულში ქაოსად იქცა. ახლა კი, ამ ამბავს გიყვებით, იმედით, რომ თქვენც მიპოვით პასუხებს, რომლებიც მე ვერ ვიპოვე.
სამოცდაშვიდი წლის ასაკში მეგონა, რომ ცხოვრება უკვე დასრულდა და მხოლოდ სიმშვიდე დამრჩენოდა. მაგრამ მოულოდნელად, სრულიად უცხო ქვეყანაში, სიყვარულმა ისევ დამაკაკუნა კარზე. ეს ამბავი არის იმედის, ტკივილის, ოჯახური კონფლიქტების და მეორე ახალგაზრდობის შესახებ.
მთელი ცხოვრება მეგონა, რომ ჩემი ქმარი იყო ჩემი საყრდენი, მაგრამ უცნაური ცვლილებები მის ქცევაში დამაეჭვა. როცა დავიწყე მისი თვალთვალი, წარმოუდგენელი საიდუმლოებები აღმოვაჩინე – ის ორმაგ ცხოვრებას ეწეოდა. ახლა ვცდილობ გავიგო, როგორ ვიცხოვრო ამ სიმართლის შემდეგ და რა გავაკეთო საკუთარ თავთან და ოჯახთან მიმართებაში.
55 წლის ვიყავი, როცა გავიგე, რომ ჩემი ქმარი, ადამი, მღალატობდა. ეს იყო ყველაზე მტკივნეული და მოულოდნელი დარტყმა ჩემს ცხოვრებაში, მაგრამ სწორედ ამ ტკივილმა მასწავლა საკუთარი თავის პოვნა. ახლა ვცდილობ გავიგო, ღირს თუ არა წარსულში დაბრუნება, თუ წინ უნდა წავიდე.