მე მქვია ნინო და უკვე ოცდაათი წელია, რაც ვცდილობ ჩემი ქალიშვილის ცხოვრება უკეთესად მოვაწყო. მარიამი ყოველთვის განსაკუთრებული იყო — მგრძნობიარე, მორცხვი, მუდამ ჩემს ჩრდილში. ახლა კი, როცა ემიგრაციაში ვარ და ჩემი ცხოვრება სულ სხვა რეალობაში გადის, ვხვდები: დროა, საკუთარ თავს და მასაც მივცე თავისუფლება.