ეს არის ჩემი ამბავი, როგორ მივიღე სახლში გაჭირვებული ბიძაშვილი და როგორ გამიცრუა იმედი. ოჯახური ღალატი ყველაზე მტკივნეულია, რადგან სწორედ მათგან ელოდები ყველაზე მეტს. ახლა ვცდილობ, საკუთარ თავში ვიპოვო ძალა, რომ გავაგრძელო ცხოვრება და გავიგო, რა არის ნამდვილი პატიება.
ჩემი ქმრის ღალატი არასდროს დამვიწყებია. წლების შემდეგ შემთხვევით შევხვდი ქალს, რომელთანაც მან მიღალატა, და ჩვენი საუბარი სრულიად მოულოდნელი აღმოჩნდა. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, ტკივილისა და საბოლოოდ საკუთარი თავის პოვნის შესახებაა.
მე ვარ ნინო, 35 წლის, ათწლიანი ქორწინების შემდეგ მეგონა, რომ ერთ რამეში მაინც შემეძლო დარწმუნებული ვყოფილიყავი – მიშოს ერთგულებაში. მაგრამ ყველაფერი შეიცვალა იმ ღამით, როცა შემთხვევით მისი კომპიუტერი ღია დავინახე. ახლა კი ვცდილობ, გავიგო, როგორ შეიძლება ადამიანი, რომელიც ყოველთვის ამბობდა, რომ ღალატი ყველაფერს ასრულებს, თავად ითხოვდეს პატიებას.
ეს არის ჩემი ამბავი, ქალისა, რომელიც წლები ცხოვრობდა დედამთილის მუდმივი კრიტიკისა და ქმრის დუმილის ჩრდილში. მხოლოდ მისი გარდაცვალების შემდეგ გაბედა ჩემი ქმარი სიმართლის აღიარება. ახლა ვცდილობ, საკუთარ თავში ვიპოვო ძალა, რომ გავიგო, რა იყო ჩემი დანაშაული და ღირს თუ არა პატიება.
მე ვარ მარიამი და არასდროს დამავიწყდება დღე, როცა ჩემმა უმცროსმა დამ, ლუკიამ, თავისი ნიშნობა გამოაცხადა კაცთან, რომელიც თითქმის ორჯერ უფროსი იყო. ეს ამბავი ოჯახში ძველ ჭრილობებსა და საიდუმლოებებს ამოაშკარავებს, რაც ყველას გვატკენს. ეს არის ჩემი შინაგანი ბრძოლა პატიებასა და განკურნებას შორის.
ერთი კვირის განმავლობაში ჩემი ცხოვრება თავზე დამენგრა. ქმარსა და დედამთილს შორის სასტიკი ჩხუბი მომიწია შუაში დგომა, როცა ერთ მხარეს სიყვარული, მეორე მხარეს კი მადლიერება და ვალდებულება მაკავებდა. ეს არის ჩემი ტკივილის, ღალატის და პატიების ძიების ამბავი, რომელმაც მაიძულა, საკუთარი თავი თავიდან აღმომეჩინა.
ათი წელი ვცხოვრობდი გიორგის გარეშე, ჩემი ქმრის გარეშე, დარწმუნებული ვიყავი, რომ აღარასდროს ვნახავდი მას. ერთ წვიმიან ღამეს, როცა მეგონა, რომ ცხოვრება ახალ გზაზე დადგა, ის მოულოდნელად გამოჩნდა კართან. ეს არის ჩემი ამბავი ღალატის, პატიების და იმ გამბედაობის შესახებ, რომელიც საჭიროა, როცა წარსული ბრუნდება და ყველაფერს თავდაყირა აყენებს.
თორმეტი წლის ვიყავი, როცა მშობლები ერთმანეთს დაშორდნენ და ჩემი ცხოვრება ორ ნაწილად გაიყო. ოცი წლის შემდეგ მამას ვაპატიე, მაგრამ ამან დედაჩემთან ურთულესი კონფლიქტი გამოიწვია. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, დანაკარგისა და პატიების ფასზეა.