ეს არის ჩემი ისტორია, რომელიც ახალწლის ღამეს დაიწყო, როცა ბაბუაჩემმა ისეთი რამ გააკეთა, რაც ჩვენს ოჯახს სამუდამოდ შეცვლიდა. იმ ღამეს, შიშსა და სიჩუმეში, ძველი ჭრილობები გაიხსნა და ყველანი იძულებულნი გავხდით, სიმართლეს თვალებში შეგვეხედა. პირველად, საკუთარ თავებს ვკითხეთ: რას ნიშნავს ოჯახი სინამდვილეში?
ოთხი ათეული წელია, ამ ბინაში ვცხოვრობ თბილისში, სადაც ჩემი შვილი გავზარდე და ქმარი დავკარგე. ახლა ჩემი ქალიშვილი მაია მთხოვს, ყველაფერი გავყიდო და მასთან ერთად გერმანიაში გადავბარგდე, მაგრამ თითოეული კუთხე მოგონებებითაა სავსე, რომლებსაც ვერ ველევი. ეს ჩემი ამბავია წარსულსა და აწმყოს შორის, სიყვარულსა და დანაკარგს შორის, და იმ შიშის შესახებ, რომელიც ახალ ცხოვრებასთან ერთად მოდის.
ჩემი სიჩუმე იყო ყველაზე მძიმე ბარგი, რომელიც წლები ვატარე. გორთან ერთად ყოფნისას ვერ ვბედავდი მტკივნეული თემების გახსნას, სანამ ყველაფერი არ დაინგრა. ახლა ვყვები ჩემს ამბავს, რადგან ვიცი, რომ ბევრ ქართველ ქალს შეიძლება იგივე ტკივილი ჰქონდეს გულში.
მე ვარ მარინე, ქალი, რომელმაც ქმრის დაკარგვის შემდეგ წლები მარტოობაში და დანაშაულის გრძნობაში გაატარა. ოჯახის კრიტიკული მზერების ფონზე, თომასთან შეხვედრამ გამიბედნიერა გული და გამიჩინა იმედი, რომ ბედნიერება კვლავ შესაძლებელია. ეს არის ჩემი ამბავი იმის შესახებ, როგორ ვიპოვე ძალა, რომ ისევ შემყვარებოდა, მაშინაც კი, როცა მთელი სამყარო წინააღმდეგი იყო.
ჩემი სახლი ცარიელია, დედაჩემი გარდაიცვალა და შვილებიც წავიდნენ. ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რატომ დავრჩი მარტო. ეს არის ჩემი ემოციური ბრძოლა, კითხვებითა და სინანულით სავსე.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ერთი შეხედვით უბრალო ფინანსური საკითხი ნამდვილ ოჯახურ კრიზისად გადაიქცა. მე, ელიზაბეთი ვარ, და გიყვებით, როგორ შეიძლება სიყვარულმა და პატივისცემამ ყოველდღიურობაში დაკარგოს მნიშვნელობა, თუ ერთმანეთის მოსმენა დავივიწყეთ. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ერთი საჩუქრის გარშემო მთელი ცხოვრება შეიცვალოს.
მე ვარ ისააკი, წარმატებული კარიერითა და სტაბილური ცხოვრებით, მაგრამ მარტო. გადავწყვიტე, რომ სიყვარულის პოვნისთვის საკუთარი თავი ღარიბად წარმეჩინა, რათა გამეგო, ვინ შემიყვარებდა მე, და არა ჩემს ფულს. ეს ექსპერიმენტი კი სრულიად მოულოდნელად და მტკივნეულად შემოტრიალდა ჩემს ცხოვრებაში.
ყველაფერი დაიწყო იმ ღამით, როცა საკუთარ თავს ვკითხე: ღირს კი ბედნიერება სხვისი ტკივილის ფასად? ჩემი ცოლი, ნინო, და ახალი გრძნობა, რომელიც ლიზასთან გამიჩნდა, ერთმანეთს ეჯახებოდა ჩემს გულში. საბოლოოდ, არჩევანი, რომელიც გავაკეთე, სრულიად შეცვალა ჩემი ცხოვრება და დამიტოვა კითხვები, რომლებზეც პასუხი დღემდე არ მაქვს.
დილით, როცა ტელეფონი დარეკა, არც კი ვიფიქრებდი, რომ ჩემი ცხოვრების ყველაზე უცნაური და ემოციური დღე იწყებოდა. უცნობი ხმამ მითხრა, რომ ჩემი შვილიშვილი ავარიაში მოყვა და დახმარება სჭირდებოდა. მაგრამ მე, ბებია ნანა, ასე ადვილად არ ვნებდები – ჩემი პასუხი თაღლითებსაც კი დააბნევს.
ყველაფერი მაშინ დაიწყო, როცა ჩვენი ძველი ძიძა მოულოდნელად წავიდა და ახალი ძიძის აყვანა მოგვიწია. თავიდან ყველაფერი იდეალურად ჩანდა, მაგრამ მალევე დავიწყე უცნაური დეტალების შემჩნევა მის ქცევაში, განსაკუთრებით ჩემი ქმრის მიმართ. ახლა კი ვდგავარ არჩევანის წინაშე: დავტოვო თუ არა ადამიანი, რომელიც ბავშვებს შესანიშნავად უვლის, მაგრამ ოჯახში დაძაბულობას ქმნის.
მე ვარ ანტონი, ემიგრაციაში წასული ქართველი, რომელმაც ცოლთან ერთად მთელი ცხოვრება შრომაში გაატარა, რომ შვილებისთვის ყველაფერი მიეცა. მაგრამ სწორედ მაშინ, როცა მეგონა, რომ ოჯახური ბედნიერება დავიმსახურე, ჩემმა შვილებმა სცადეს, საკუთარი სახლიდან გამოგვასახლონ. ეს ამბავი ჩემი ცხოვრების ყველაზე მტკივნეული გაკვეთილი აღმოჩნდა.
მე ვარ ეთერი, ქალი, რომელმაც სიყვარულით დაიწყო ცხოვრება, მაგრამ საკუთარი შეცდომებით ყველაფერი დაკარგა. ეს ამბავი ჩემი და გიორგის ოჯახის დანგრევაზეა, სადაც ღვთის სიტყვა დავივიწყეთ და საკუთარ თავზე მეტად ეგოიზმი დავაყენეთ. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი ყველაზე დიდი შეცდომა.