მე ვარ ნინო, 35 წლის, ათწლიანი ქორწინების შემდეგ მეგონა, რომ ერთ რამეში მაინც შემეძლო დარწმუნებული ვყოფილიყავი – მიშოს ერთგულებაში. მაგრამ ყველაფერი შეიცვალა იმ ღამით, როცა შემთხვევით მისი კომპიუტერი ღია დავინახე. ახლა კი ვცდილობ, გავიგო, როგორ შეიძლება ადამიანი, რომელიც ყოველთვის ამბობდა, რომ ღალატი ყველაფერს ასრულებს, თავად ითხოვდეს პატიებას.
ეს ჩემი ამბავია – დედის, რომელმაც შვილი გათხოვების შემდეგ თითქოს დაკარგა. ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება დედობა და იწყება დამოუკიდებლობა. ეს ისტორია სავსეა ტკივილით, კითხვებით და იმედით, რომ მარტო არ ვარ.
დედაჩემის გარდაცვალების შემდეგ მის ნივთებში შემთხვევით ვიპოვე ძველი დღიური. მისი წაკითხვისას გავიგე სიმართლე, რომელიც მთელი ცხოვრება მაკლდა – რატომ ვიყავი მისთვის ყოველთვის უცხო და რატომ ვერ ვგრძნობდი მის სითბოს. ახლა ვცდილობ, ამ ტკივილთან ერთად ვიცხოვრო და გავიგო, როგორ უნდა ვაპატიო.
მამაჩემი წავიდა, როცა შვიდი წლის ვიყავი. წლების შემდეგ, მოულოდნელად დავინახე ქუჩაში და ყველაფერი თავიდან ამოტივტივდა. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, მიტოვების ტკივილისა და ოჯახური საიდუმლოებების შესახებაა.
ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც მთელი ცხოვრება შვილს მიუძღვნა და ერთ დღეს, ჩვეულებრივ სადილზე, ყველაფერი შეიცვალა. ჩემი შვილისა და რძლის განქორწინების ამბავმა ჩემი სამყარო თავდაყირა დააყენა. ახლა კი არჩევანის წინაშე ვდგავარ – როგორ უნდა იცხოვრო, როცა გთხოვენ, რომ ერთ-ერთ მხარეს დაუდგე?
ჩემი რძალი მთხოვა, რომ კვირა დღეს აღარ მივსულიყავი მათთან. ეს სიტყვები გულში ჩამრჩა და მთელი ჩემი ცხოვრება თავიდან გადამახვია. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რა არის ნამდვილი ოჯახი.
ჩემი ქმარი წავიდა, რადგან ჩემი სიწყნარე ვერ აიტანა. ახლა კი მწერს, რომ ენატრება სწორედ ეს სიმშვიდე. ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც დუმილი და ოჯახური ხმაური ერთმანეთს ებრძვიან.
ყველაფერი დაიწყო იმ ღამით, როცა ჩემი ქმარი სახლში გვიან დაბრუნდა და მითხრა, რომ ყველაფერი ჩემი ბრალი იყო. მე ყოველთვის ვცდილობდი ოჯახისთვის საუკეთესო გამეკეთებინა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ეს საკმარისი არ იყო. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ ვიცხოვრო თავიდან.
ეს არის ჩემი ამბავი – ქალის, რომელმაც ბავშვობაში სცენაზე დგომაზე იოცნება, მაგრამ ცხოვრების გზამ სხვა რეალობაში ჩამაგდო. ახლა, როცა ჩემი შვილიშვილი გვერდით თამაშობს, ვხვდები, რომ ჩემი ოცნებები მისთვის უცნობია. იქნებ დროა, გავიხსენო და გავუზიარო ჩემი სიმღერის ისტორია?
ყველაფერი დაიწყო იმ საღამოს, როცა ჩემი ქმარი, ლევანი, მშვიდად მითხრა, რომ უნდა დავშორებულიყავით. მაშინ მეგონა, რომ მიწა გამომეცალა ფეხქვეშ. ეს ამბავი იყო ჩემი შინაგანი ბრძოლის, ოჯახური კონფლიქტებისა და საკუთარი თავის ხელახლა აღმოჩენის დასაწყისი.
სამოცი წლის ასაკში, მეუღლემ ოცდაათი წლის თანაცხოვრების შემდეგ მიმატოვა. ყველაფერი, რაც ერთად ავაშენეთ, ერთ წამში დაინგრა. ახლა ვცდილობ, მარტოობისა და ტკივილის მიღმა საკუთარი თავი თავიდან ვიპოვო.
ჩემი შვილი ხუთი წლის განმავლობაში უგზო-უკვლოდ დაკარგული იყო. მისი დაბრუნება მოულოდნელი და ემოციური აღმოჩნდა, მაგრამ ყველაზე მეტად გამაოცა იმ გოგონამ, რომელიც მასთან ერთად მოვიდა. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლების, ოჯახური კონფლიქტებისა და სიყვარულის მიღების შესახებაა.