ყოველთვის ვგრძნობდი თავს უხილავად, დედაჩემის დუმილსა და მამის რისხვას შორის მოქცეულად, ჩვენს პატარა ბინაში ვარნის ქუჩაზე, თბილისში. ერთ დღეს, ბაბუაჩემის ძველი ფუნჯი ვიპოვე კარადაში, რომელიც ჩემთვის იმედისა და ამბოხის სიმბოლოდ იქცა. ეს არის ჩემი ისტორია, როგორ ვიბრძოლე საკუთარი ხმისა და თავისუფლებისთვის, მიუხედავად ოჯახის წნეხისა და გაუგებრობისა.