ყველაფერი იმ ზამთრის ღამით დაიწყო, როცა დედამ დამირეკა იტალიიდან და მითხრა, რომ ფულს ვეღარ გამოგვიგზავნიდა. მამაჩემი უცებ შეიცვალა, თითქოს სხვა ადამიანი გახდა, და ჩვენი ოჯახი ნელ-ნელა იშლებოდა. ეს ამბავი ჩემი თვალით დანახული ბრძოლაა სიყვარულისთვის, ღირსებისთვის და იმედისთვის, როცა ყველაზე ძვირფასი ადამიანი შორსაა.
პირველი დღიდან, როცა მამამ სახლიდან გამაგდო, მივხვდი, რომ ვეღარასდროს ვიქნებოდი იგივე ადამიანი. ჩემი ცხოვრება სიბრაზესა და წყენას შორის ტრიალებდა, სანამ უცხო ქვეყანაში საკუთარი თავის თავიდან აწყობას ვცდილობდი. დღეს ვეკითხები საკუთარ თავს: შეიძლება თუ არა აპატიო ოჯახს, რომელმაც დაგტოვა?
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც ოჯახის წევრების სიხარბემ და გაუტანლობამ ჩვენი ურთიერთობები გაანადგურა. დედის გარდაცვალების შემდეგ, ძმამ სახლების გაყიდვა და ერთად ცხოვრება შემომთავაზა, მაგრამ ვერ დავთანხმდი. ყველაფერი შეიცვალა, როცა მამა მოხუცთა სახლში მოხვდა და აღმოვაჩინე, რომ ანდერძიდან ამომშალეს.
ერთი წამით დაინგრა ჩემი ცხოვრება, როცა ჩემი შვილის, გეგას შეცდომის გამო სახლი დავკარგე. სირცხვილში და ბრაზში ვცხოვრობდი უცხო ხალხში, მაგრამ ბოლოს მივხვდი, რას ნიშნავს ნამდვილი პატიება. ეს არის ჩემი ამბავი ტკივილის, გარდაქმნისა და თავიდან დაწყების შესახებ.
მამაჩემის გარდაცვალების შემდეგ ჩვენი ოჯახი უცებ დაინგრა. ძმამ, რომელიც ბავშვობაში ჩემი საუკეთესო მეგობარი იყო, უცებ უცხოდ მომექცა და ანდერძის გამო ერთმანეთს ვეღარ ვცნობდით. დღემდე ვერ ვხვდები, როგორ შეიძლება ერთმა ქაღალდმა ასე დაგვაშოროს ისინი, ვინც ოდესღაც ერთმანეთისთვის ყველაფერი იყო.
ეს ამბავი ჩემი ცხოვრების ყველაზე მტკივნეული გადაწყვეტილების შესახებაა. მამაჩემი, რომელიც ბავშვობაში ჩემი გმირი იყო, დღეს მოხუცთა სახლშია და მე საკუთარ თავს ვერ ვპატიობ. ეს არის ისტორია დანაშაულის, სიყვარულის, ოჯახის და იმ ტკივილის შესახებ, რომელსაც ზოგჯერ ყველაზე ახლობელი ადამიანების მიმართ ვგრძნობთ.
მამაჩემი წავიდა, როცა შვიდი წლის ვიყავი. წლების შემდეგ, მოულოდნელად დავინახე ქუჩაში და ყველაფერი თავიდან ამოტივტივდა. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, მიტოვების ტკივილისა და ოჯახური საიდუმლოებების შესახებაა.