ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობდი მეყო კარგი ცოლი, მაგრამ ჩემი ქმარი მუდამ მადარებდა თავის ყოფილ ცოლს, განსაკუთრებით დედამისის თანდასწრებით. ამ ბრძოლაში საკუთარი თავის დაკარგვის ზღვარზე აღმოვჩნდი. ახლა ვცდილობ გავიგო, ღირს თუ არა საკუთარი თავი სხვებისთვის მსხვერპლად შევწირო.
პირველი დღიდანვე, მარკოს დედა, მარია, ჩვენს ცხოვრებაში ჩართული იყო. მისი სახლის ქვეშ ცხოვრება ყოველდღიურ ბრძოლად იქცა, სადაც პირადი სივრცე და დამოუკიდებლობა მუდმივად საფრთხეში იყო. ეს არის ჩემი ემოციური ისტორია, თუ როგორ ვიპოვეთ მე და მარკომ ჩვენი გზა, ცრემლების, ჩხუბებისა და სიყვარულის მიუხედავად.
სულ ცოტა ხნის წინ მეგონა, რომ დედობა აღარასდროს მეღირსებოდა. ჩემი შვილი ჩემი ცხოვრების მთავარი სასწაულია, მაგრამ ახლა, როცა ის მეზობლის გოგოზე დაქორწინებას აპირებს, ჩემი გული ორ ნაწილად გაიყო. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, ოჯახის ტკივილისა და სიყვარულის შესახებაა.
ჩემი ცხოვრება ყოველთვის მეგონა, რომ მშობლების მხარდაჭერაზე დამყარებული იყო, მაგრამ ერთმა დღემ ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. როცა ქმარმა კიდევ ერთხელ დამამცირა და მშობლებს მივაკითხე, მათ კარი ცხვირწინ მომიხურეს და მითხრეს, უკან დაბრუნებულიყავი. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რატომ ვერავინ ხედავს ჩემს ტკივილს.
მე ვარ ნინო და არასდროს დამავიწყდება ის დღე, როცა ჩემი ქმარი, ლაშა, ყოველგვარი გაფრთხილების გარეშე, დედამისი, მანანა, ჩვენს სახლში შემოიყვანა საცხოვრებლად. ჩვენი ცხოვრება, რომელიც უკვე დაძაბული იყო ჩვენი პირველი შვილის დაბადების მოლოდინში, გადაიქცა ბრძოლის ველად ტრადიციებსა და პირად საზღვრებს შორის. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეუძლია ერთ გადაწყვეტილებას მთელი ოჯახი შეცვალოს და დაგაფიქროს, რას ნიშნავს იყო საკუთარი თავის ბატონ-პატრონი.
მე ვარ აარონი, თბილისელი ახალგაზრდა, რომელმაც საკუთარი ბინა დიდი შრომით იყიდა. ჩემი საცოლე, ქეილი, ცდილობს თავისი წესები დამიწესოს ჩემსავე სახლში, რაც ჩვენს ურთიერთობას სერიოზულ საფრთხეს უქმნის. ეს არის ამბავი სიყვარულის, საკუთრებისა და პიროვნული საზღვრების შესახებ.
მე ვარ ლევანი, და ეს ჩემი ისტორიაა, თუ როგორ დამეკარგა ძმა, იოსუა, როცა მისი ცოლი და დედამთილი ჩვენს ოჯახში შემოვიდნენ. ჩვენი ძველი ერთობა ნელ-ნელა დაიშალა, რადგან იოსუა ყველაფერს ერიდებოდა და არასდროს ამბობდა საკუთარ აზრს. ახლა კი ვცდილობ გავიგო, შეიძლებოდა თუ არა რამე სხვანაირად ყოფილიყო.
პირველი დღიდანვე ქმრის ოჯახში თავს უცხოდ ვგრძნობდი. ჩემი ხმა და სურვილები თითქოს არავის ესმოდა, ქმარი კი დედამისის მხარეს იდგა. ეს არის ჩემი ამბავი ტკივილის, მარტოობისა და იმ ძალის შესახებ, რომელიც საკუთარ თავში აღმოვაჩინე.
ყველაფერი იმ დღეს დაიწყო, როცა დედამთილმა პირველად ჩამიხუტა და მითხრა, რომ მისთვის შვილი ვიყავი. მაშინ მეგონა, რომ გამიმართლა, მაგრამ დედაჩემის გაფრთხილებები გულგრილად მივიღე. ახლა კი, როცა ჩემი ქორწინება ინგრევა, ვხვდები, რომ ყველაზე დიდი შეცდომა სწორედ მის ნდობაში დავუშვი.
ჩვეულებრივ შაბათ დღეს, სარდაფში ჩემი ქმრის ძველი დღიური ვიპოვე. რაც იქ წავიკითხე, თავდაყირა დააყენა ჩემი წარმოდგენა ჩვენს ცხოვრებაზე. ახლა აღარ ვიცი, შევძლებ თუ არა ოდესმე თვალებში შევხედო მას.
მე ვარ ნინო ბერიძე თბილისიდან. ჩემი შვილი, ლევანი, ვერ უმკლავდება ცოლთან პრობლემებს, როცა ჩვენი სახლი ყოველდღიურ ქაოსად იქცა. ვცდილობ გავიგო, უნდა ჩავერიო თუ არა მათ ურთიერთობაში, თუ უბრალოდ ვუყურო, როგორ ინგრევა ყველაფერი.
თორმეტი წლის ქორწინების შემდეგ, ჩემი ქმარი დათო მივლინებიდან დაბრუნდა და მითხრა, რომ განქორწინება უნდა. იმ მომენტში მეგონა, ყველაფერი დასრულდა, მაგრამ ბებიას სიტყვები გამახსენდა და გადავწყვიტე, ბოლომდე მებრძოლა. ეს ამბავი არის სიყვარულზე, ტკივილზე და იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ერთი რჩევამ მთელი ცხოვრება შეგიცვალოს.