ეს ჩემი ამბავია – როგორ აღმოვჩნდი იძულებით ქორწინებაში, რომელიც ოჯახის ზეწოლით დავდექი. წლები ვცდილობდი ბედნიერების პოვნას, მაგრამ ბოლოს მივხვდი: სხვისი მოლოდინებით ცხოვრება შეუძლებელია. ახლა ვეკითხები საკუთარ თავს, ღირს თუ არა საკუთარი თავი მსხვერპლად შევწიროთ სხვების სურვილებს.
მე ვარ ნინო და მთელი ცხოვრება ვოცნებობდი, რომ ჩემს ქალიშვილს, ანას, ზღაპრული ქორწილი მქონოდა. მაგრამ როცა ცხოვრება მოულოდნელ სირთულეებს მომიტანა, მისი საჩუქრისთვის განკუთვნილი ფული სხვაგან წავიდა. ახლა ჩვენი ურთიერთობის ნანგრევებში ვდგავარ და საკუთარ თავს ვეკითხები: მართლა დავუშვი შეცდომა, როგორც დედამ?
მე ვარ ელენე, ქალი, რომელმაც სიყვარულის გამო ყველაფერი დათმო, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ჩემი ცხოვრება მხოლოდ ჩემი პასუხისმგებლობაა. ჩემი ქმარი, ლევანი, ერთხელ უბრალოდ მომიტრიალდა და მთხოვა, რომ უკან დამებრუნებინა ჩვენი საერთო ცხოვრების ყველა ხარჯი. ეს იყო მომენტი, რომელმაც ჩემი სამყარო თავდაყირა დააყენა და მაიძულა, თავიდან შემეფასებინა ყველაფერი.
სასოწარკვეთილი დედა ვხდები, როცა მეზობელი მეუბნება, რომ ჩემი ქალიშვილი ღამით მარტო ტოვებს შვილს. ვცდილობ გავიგო, რა ხდება ანასთან, მაგრამ სიმართლე უფრო მძიმეა, ვიდრე წარმომედგინა. ეს ამბავი ოჯახურ დრამაზე, სიჩუმესა და სიყვარულზეა.
მაშინ მივხვდი, რომ ყველაზე მეტად მტკენდა არა ჩემი არყოფნა, არამედ ის, რომ ეს იყო ‘ყველასთვის უკეთესი’. ჩემი შვილის ქორწილში არ უნდა ვყოფილიყავი – ასე მითხრა. ეს ამბავი ჩემი და ჩემი შვილის ურთიერთობის ნგრევაზეა, იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ერთი სიტყვა ან გადაწყვეტილება ყველაფერს შეცვლიდეს.
ჩვენი ქორწინების წლისთავზე მარკმა მხოლოდ ყვავილები კი არა, ჩვენი ურთიერთობაც დაავიწყდა. იმ დღეს სახლში დაბრუნებულმა, ხელში ღვინითა და მისი საყვარელი ნამცხვრით, ჩემი თავი ბედნიერად წარმოვიდგინე, მაგრამ ყველაფერი სხვაგვარად აღმოჩნდა. ეს იყო დღე, რომელმაც ჩემი ცხოვრება სამუდამოდ შეცვალა.
საფულე დავკარგე და ორი დღე სასოწარკვეთილი ვეძებდი. უცნობმა კაცმა დამიბრუნა, რომლის სახეც ბავშვობის ფოტოებიდან მეცნო, მაგრამ ოჯახში მასზე არასდროს უსაუბრიათ. ამ შეხვედრამ ჩემი ცხოვრება სამუდამოდ შეცვალა და ოჯახური საიდუმლო გამიმჟღავნა.
ჩემი ქმარი, ლევანი, წავიდა 25 წლის ქორწინების შემდეგ. მეგონა, რომ ყველაფერი დასრულდა და ცხოვრებას აზრი აღარ ჰქონდა. მაგრამ მოულოდნელად სიყვარული იქ ვიპოვე, სადაც ყველაზე ნაკლებად ველოდი.
მე ვარ ნინო, 63 წლის. ჩემი შვილი, თაკო, იყო ჩემი მთელი სამყარო, მაგრამ როცა მან ახალი სიყვარული იპოვა, თითქოს მე ცხოვრებიდან ამომშალა. ეს ამბავი არის დედის ტკივილზე, მარტოობაზე და იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ყველაზე დიდი სიყვარული ყველაზე მტკივნეული გახდეს.
მე ვარ ნინო, 58 წლის. მთელი ცხოვრება სხვისი სურვილებით ვცხოვრობდი – დედის, ქმრის, შვილების, ნათესავების. ახლა პირველად ვსწავლობ, რას ნიშნავს დრო მხოლოდ ჩემთვის და ვეკითხები საკუთარ თავს: ნუთუ ასე გვიან უნდა ვისწავლოთ საკუთარი თავის სიყვარული?
ჩემი შვილი, ნიკოლოზი, ჩემი სიამაყე იყო. როცა მან ოჯახი შექმნა და გერმანიაში წავიდა, მეგონა, რომ ჩვენი კავშირი არ გაწყდებოდა. ახლა კი, მის ზარს ველოდები და საკუთარ თავთან მარტო ვრჩები.
ოცი წელი ელენასთან სიტყვაც არ დამცდენია. ჩვენი შვილები ერთად გაიზარდნენ, მაგრამ რაღაცამ დაგვაშორა. ახლა კი, ერთი მოულოდნელი შემთხვევის შემდეგ, ყველაფერს სხვანაირად ვხედავ.