ჩემი დედამთილთან ურთიერთობა ყოველთვის რთული იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგადად კარგი ადამიანია, მისი წყენის შენახვის უნარი ყველაფერს ართულებს. ეს ამბავი იმ დღეს დაიწყო, როცა მოულოდნელად სახლში შემოიჭრა და ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა.
დედაჩემის ზარის ხმამ მაშინვე გამაცნობიერა, რომ მძიმე დღე მელოდა. დედა და დედამთილი, ორივე მარტო და ჯიუტი, მუდმივად ითხოვდნენ ჩემს ყურადღებას, მე კი ვგრძნობდი, როგორ ვიხრჩობოდი მათ მოთხოვნებს შორის. ამ ამბავში ვყვები, რას ნიშნავს იყო ქალი, რომელიც ორ ოჯახს შორისაა გაჭედილი და ცდილობს საკუთარი თავი იპოვოს, როცა ყველა თავისკენ გექაჩება.
მე ვარ ნინო, ახალგაზრდა ქალი თბილისიდან, რომელსაც დედამთილი ყოველდღიურ ცხოვრებას ჯოჯოხეთად უქცევს. სტუმრების წინაშე მისი კრიტიკა და დამცირება ჩემი თავმოყვარეობის ბოლო წერტილამდე მიმიყვანს. ეს არის ჩემი ემოციური ბრძოლა, რომელსაც თქვენთან ვუზიარებ იმ იმედით, რომ მარტო არ ვარ.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობ დავუმტკიცო ჩემს ქმარს, რომ მხოლოდ დიასახლისი კი არა, ადამიანი ვარ ოცნებებითა და სურვილებით. ოჯახური კონფლიქტები, შრომა და საკუთარი თავის ძიება — ყველაფერი ერთად. იქნებ თქვენც გქონიათ მსგავსი განცდები და რჩევა გაქვთ ჩემთვის?
წლებია, საკუთარ თავს ოჯახს ვწირავდი და მეგონა, რომ ეს ჩემი ვალია. მაგრამ როცა რძალმა მოსამსახურედ დამინახა, მივხვდი, რომ საკუთარ თავს ვკარგავდი. ეს არის ჩემი ტკივილის, იმედგაცრუების და ბოლოს, გამბედაობის ამბავი — როგორ ვთქვი: საკმარისია.
ხუთი წლის წინ ჩემი ოჯახი დაინგრა შენი გამო. დღესაც ვერ ვახერხებ, შენი სახელი დავასახელო — შენ ხარ ქალი, რომელმაც სცადა ჩემი ქმრის და შვილების მამის წართმევა. ახლა კი, როცა ყველაფერი უკან მოვიტოვე, მინდა გითხრა: შენ მხოლოდ ტკივილიანი მოგონება ხარ.
ჩემი ცხოვრება ერთ დღეში თავდაყირა დადგა, როცა ქმრის ღალატის შესახებ გავიგე. ამ ტკივილში რწმენა და ლოცვა ერთადერთი იმედი გახდა, რომელმაც გადამარჩინა. ეს არის ჩემი გზა ტკივილიდან სიმშვიდემდე და საკუთარი თავის პოვნამდე.
ჩემი სახელი ნინოია. ერთ ჩვეულებრივ საღამოს ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა, როცა გავიგე, რომ ჩემი ქმარი მღალატობდა. ეს არის ამბავი იმის შესახებ, როგორ ვიპოვე ძალა რწმენაში, ოჯახში და საკუთარ თავში, რათა თავიდან ავაშენე ჩემი ცხოვრება.
ჩემი ცხოვრება ყოველთვის მეგონა, რომ ვიცოდი ვინ ვიყავი, მაგრამ 65 წლის ასაკში ერთი შემთხვევითობის გამო აღმოვაჩინე, რომ ჩემი ფესვები სრულიად სხვაგან იყო. ეს ამბავი ჩემი ოჯახის საიდუმლოს, ტკივილისა და საკუთარი თავის ძიების შესახებაა. ახლა ვცდილობ გავიგო, ვინ ვარ სინამდვილეში და როგორ ვიცხოვრო ამ ახალი სიმართლით.
ყველაფერი ერთ წამში დაინგრა, როცა გავიგე, რომ ჩემი ქმარი სხვასთან მიდიოდა. მარტო დავრჩი შვილთან ერთად, ყოველდღიურ ბრძოლაში საკუთარ თავთან და სამყაროსთან. ახლა ვიცი, რომ ყველაზე დიდი ტკივილიც კი გვასწავლის რაღაცას საკუთარ თავზე და სიყვარულზე.
ჩემი ქმარი მივლინებაში იყო, როცა შემთხვევით გავიგე, რომ დედამთილმა ჩვენი სახლის გასაღების ასლი გააკეთა. ეჭვმა არ მომასვენა და გადავწყვიტე, სიმართლე გამომერკვია. რაც აღმოვაჩინე, სამუდამოდ შეცვალა ჩემი დამოკიდებულება ოჯახისა და ნდობის მიმართ.
სამოცი წლის ვარ და ჩემი ცხოვრება ერთ წინადადებაში დაინგრა: „კარს ვკეტავ, რადგან ვეღარ გიყურებ.“ ჩემი ქმარი, ოთარი, ოცდაათი წლის ქორწინების შემდეგ წავიდა. ახლა ვცდილობ, ნანგრევებში საკუთარი თავი ვიპოვო და გავიგო, ღირს თუ არა ხელახლა ნდობა და სიყვარული.