2016 წელს ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა, როცა თირკმლის გადანერგვა დამჭირდა და სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე აღმოვჩნდი. უცნობმა ადამიანმა, გაბრიელმა, სიცოცხლე მაჩუქა და ჩვენი ურთიერთობა მადლიერებას გაცდა, თუმცა ბედმა სხვა გზა აირჩია. ეს არის ჩემი ამბავი სიყვარულზე, დანაკარგსა და იმედზე, რომელიც ყველაზე ბნელ ღამესაც კი არ ქრება.
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც შვილის დაკარგვის ტკივილი და იმედის ნაპერწკალი ერთმანეთს ებრძვის. პეტრეს გული ახლა ვალენტინას გულში ცემს და მე ყოველდღე ვცდილობ, ამ ტრაგედიაში ცხოვრების აზრი ვიპოვო. იქნებ, სიყვარულმა და თანაგრძნობამ შეძლოს ის, რაც სიკვდილმა ვერ შეძლო – დაგვაბრუნოს ადამიანებად.
ეს არის ჩემი, ნინოს, ისტორია — დედის, რომელმაც ყველაზე ძვირფასი დაკარგა, მაგრამ შვილის სიკეთით სხვებს სიცოცხლე აჩუქა. ქლოუს უკანასკნელ წუთებში, როცა ექთნები მისთვის მღეროდნენ, ჩემი გული იმედსა და ტკივილს შორის გაიყო. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ერთი პატარა გოგონას სიცოცხლემ სამუდამოდ შეცვალოს უამრავი ადამიანის ბედი.
მე ვარ ეკა, ქალი, რომელმაც უბედური შემთხვევის შემდეგ ფეხები დაკარგა. ჩემი ქმარი, გიგი, ჩემს გვერდით დარჩა მაშინაც კი, როცა ყველაზე მეტად მეშინოდა, და ისწავლა თმის დაწნა, რომ თავი ლამაზად მეგრძნო. ეს ჩვენი ისტორიაა ტკივილსა და იმედს შორის, სადაც ყოველდღიურ სირთულეებს ერთად ვებრძოდით და სიყვარულს თავიდან ვპოულობდით.
ყველაფერი ერთ ღამეში შეიცვალა – ჩემი ცოლის მოულოდნელმა ავადმყოფობამ ჩვენი ოჯახი თავდაყირა დააყენა. იმ დღეებში მხოლოდ რწმენა და ლოცვა მაძლევდა ძალას, რომ არ დავნებებულიყავი. ეს არის ჩემი ამბავი, თუ როგორ ვიპოვე სიძლიერე მაშინ, როცა ყველაფერი ბნელში იყო გახვეული.
ეს არის ჩემი ისტორია – ემილიას ისტორია, ქალისა, რომელმაც ოთხი მძიმე ოპერაცია გადაიტანა და ახლა ბოლო ქიმიოთერაპიისთვის ემზადება. ჩემი ქმარი, ივანე, მთელი ამ წლების განმავლობაში ჩემი ყველაზე დიდი საყრდენი იყო, მაგრამ სწორედ ბოლო დღეს მან შეძლო ჩემი გაოცება და იმედის დაბრუნება. ეს ამბავი სიყვარულზე, ბრძოლაზე და იმაზეა, თუ როგორ შეუძლია ერთ ადამიანს შეცვალოს სხვისი ცხოვრება.
ეს არის ჩემი ისტორია, ნინო ბერიძის, რომელიც ერთ ღამეს, როცა ყველაფერი დამთავრებულად მომეჩვენა, მაინც გავაგრძელე სუნთქვა. ოჯახური ღალატი, ფინანსური კრიზისი და შვილების პასუხისმგებლობა – ყველაფერი ერთდროულად დამაწვა გულზე. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ შეიძლება ყველაზე ბნელ ღამესაც კი იპოვო ძალა და იმედი.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც უმოქმედობამ თითქმის დამღუპა. ემიგრაციაში ყოფნისას, ოჯახისგან შორს, ყველაზე ბნელ მომენტში მხოლოდ მოქმედებამ გადამარჩინა. ახლა ვხვდები, რომ იმედის მოლოდინი ხშირად მხოლოდ დროის დაკარგვაა.