სამი წლის წინ მეგონა, რომ მარტოობა ჩემი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი იყო. მაგრამ როცა მეგონა, რომ ვიპოვე იდეალური მამაკაცი, აღმოვაჩინე, რომ ყველაზე დიდი ბედნიერება საკუთარ თავთან მშვიდობაშია. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, ოჯახური ტკივილისა და ახალი დასაწყისის შესახებაა.
ოცწლიანი ქორწინების შემდეგ, როცა მეგონა, რომ ცხოვრება უკვე მშვიდად მიედინებოდა, ქმარმა მოულოდნელად მიმატოვა. ყველაზე მეტად კი ის გამაოცა, ვინც პირველმა მომაკითხა და გვერდში დამიდგა. ეს დღე ჩემი ცხოვრების ყველაზე რთული ეტაპის დასაწყისი აღმოჩნდა.
ჩემი ქალიშვილი ყოველთვის ამბობდა, რომ შვილები არ სურდა. მაგრამ ერთ დღეს, სრულიად მოულოდნელად, მომადგა ცრემლიანი და დახმარებას მთხოვდა – და როცა გავიგე, ვინ იყო ბავშვის მამა, ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ეს ამბავი ჩემი ოჯახის ყველაზე დიდ გამოცდად იქცა.