ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობ გავუმკლავდე ცხოვრებისეულ სირთულეებს, მარტო აღვზარდე შვილები და მივიღო ყველაზე რთული გადაწყვეტილება – არ დავუტოვო მემკვიდრეობა ჩემს შვილს. ეს ამბავი სავსეა შინაგანი ბრძოლებით, ოჯახური კონფლიქტებითა და იმედგაცრუებებით. მინდა გაგიზიაროთ ჩემი განცდები და გკითხოთ: მართლა სწორი ვარ თუ არა?
ეს არის ჩემი ისტორია, როგორ მივიღე ყველაზე რთული გადაწყვეტილება ჩემს ცხოვრებაში, როცა ერთი შეხედვით უდანაშაულო არჩევანმა ჩემი შვილის ბედნიერება და უსაფრთხოება კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა. ერთი კვირის განმავლობაში ყველაფერი თავდაყირა დადგა, ოჯახური კონფლიქტები გამწვავდა და მე საკუთარ თავთან ბრძოლაში აღმოვჩნდი. ახლა კი ვცდილობ გავიგო, სწორად მოვიქეცი თუ არა, როცა შვილის მომავლისთვის ყველაფერი გავრისკე.
მე ვარ ელა, 58 წლის. იმ ღამით, მე და ფრენკმა ისეთი გადაწყვეტილება მივიღეთ, რომელმაც ჩვენი ოჯახი სამუდამოდ შეცვალა. ახლა კი ვცდილობ გავიგო, სწორად მოვიქეცი თუ არა, როცა შვილებს მხოლოდ მცირე ნაწილი დავუტოვეთ და დანარჩენი ქველმოქმედებას გადავეცით.
ეს არის ჩემი ისტორია – ქალის, რომელიც წლების განმავლობაში ცდილობდა ოჯახი შეენარჩუნებინა, სანამ საბოლოოდ ძალა არ გამოეცალა. როცა დავნებდი და საკუთარ თავზე ზრუნვა დავიწყე, ჩემი ქმარი მოულოდნელად შეიცვალა. ახლა ვცდილობ გავიგო, ღირს თუ არა ბრძოლა იქ, სადაც მარტო ხარ.