ეს არის ჩემი ისტორია, ნანა გიორგაძის, ქართველი მასწავლებლის, რომელიც ემიგრაციაში, ამერიკაში, სკოლაში მუშაობდა. ჩემი ცხოვრების ყველაზე მტკივნეული დღე მაშინ დადგა, როცა მოსწავლეებმა დამცინეს და დამამცირეს ისე, რომ თავი სრულიად მარტო და უძლური ვიგრძენი. ეს ამბავი არა მხოლოდ ჩემს ტკივილზეა, არამედ იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ერთი სიტყვა ან ქცევა ადამიანის ცხოვრებას სამუდამოდ დაასვამს დაღს.
მამაჩემის გარდაცვალების შემდეგ ჩვენი ოჯახი ერთიანობის ნაცვლად განხეთქილებაში აღმოჩნდა. მემკვიდრეობამ და უთქმელმა წყენებმა ძმებსა და დებს შორის ნდობა და სიყვარული გაანადგურა. ახლა, როცა სიჩუმეში ვზივარ, საკუთარ თავს ვეკითხები: ღირს კი რამე იმაზე მეტად, ვიდრე ოჯახია?
ჩემი სახელი ნინოია. ერთ ჩვეულებრივ საღამოს ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა, როცა გავიგე, რომ ჩემი ქმარი მღალატობდა. ეს არის ამბავი იმის შესახებ, როგორ ვიპოვე ძალა რწმენაში, ოჯახში და საკუთარ თავში, რათა თავიდან ავაშენე ჩემი ცხოვრება.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ერთი გადაწყვეტილება მთელ ოჯახს თავდაყირა აყენებს. ვცდილობ, სწორად მოვიქცე, მაგრამ ჩემი შვილის წყენა და შვილიშვილების გაუცხოება გულს მტკენს. იქნებ თქვენ მითხრათ, რა უნდა მექნა სხვანაირად?
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ოჯახური კონფლიქტი, დედამთილის ჩარევა და ქმრის ულტიმატუმი ჩემს ყოველდღიურობას განსაზღვრავს. მე ვცდილობ, საკუთარი თავი არ დავკარგო, მაგრამ უკვე აღარ ვიცი, სად მთავრდება ჩემი მოთმინება. იქნებ თქვენ მითხრათ, რა უნდა გავაკეთო?
ეს ჩემი ისტორიაა, როგორ ვცდილობდი ოჯახის მოლოდინებსა და პირად პასუხისმგებლობებს შორის ბალანსის პოვნას. ყოველდღიური დაძაბულობისა და შინაგანი ბრძოლების ფონზე რწმენამ და ლოცვამ მომცა ძალა, რომ საკუთარი თავი არ დამეკარგა. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ყველაზე რთულ დროსაც კი იპოვო შინაგანი სიმშვიდე.
ჩემი ქალიშვილის ქორწილის დღეს უცნობმა ქალმა მომიახლოვდა და ჩუმად მითხრა: „ნუ მისცემ უფლებას, რომ მასაც აწყენინოს, როგორც მე მაწყენინა.“ ეს სიტყვები ჩემს გულში ღრმად ჩაიბეჭდა და მთელი დღე თავში მიტრიალებდა. ახლა ვცდილობ გავარკვიო, ვის უნდა ვენდო და როგორ დავიცვა ჩემი შვილი იმ საფრთხისგან, რომლის შესახებაც წარმოდგენაც არ მქონდა.
ოცდახუთწლიანი ქორწინების შემდეგ მეგონა, რომ აღარაფერი გამაკვირვებდა. მაგრამ ერთმა შემთხვევით ნაპოვნმა შეტყობინებამ ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ახლა ვცდილობ, გავიგო, ვინ ვარ მე და რა დარჩა ჩვენი ოჯახისგან.
ჩემი შვილიშვილი იყო ჩემი ცხოვრების ნათელი წერტილი, მაგრამ ერთ დღეს მითხრა, რომ ჩემით რცხვენია. ეს სიტყვები გულში ჩამრჩა და მთელი ჩემი ცხოვრება თავიდან გადამახდევინა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ დავიბრუნო მისი სიყვარული.
ეს ჩემი ამბავია – დედის, რომელმაც შვილი გათხოვების შემდეგ თითქოს დაკარგა. ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება დედობა და იწყება დამოუკიდებლობა. ეს ისტორია სავსეა ტკივილით, კითხვებით და იმედით, რომ მარტო არ ვარ.
მამაჩემი წავიდა, როცა შვიდი წლის ვიყავი. წლების შემდეგ, მოულოდნელად დავინახე ქუჩაში და ყველაფერი თავიდან ამოტივტივდა. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, მიტოვების ტკივილისა და ოჯახური საიდუმლოებების შესახებაა.
ყველაფერი დაიწყო იმ ღამით, როცა ჩემი ქმარი სახლში გვიან დაბრუნდა და მითხრა, რომ ყველაფერი ჩემი ბრალი იყო. მე ყოველთვის ვცდილობდი ოჯახისთვის საუკეთესო გამეკეთებინა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ეს საკმარისი არ იყო. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ ვიცხოვრო თავიდან.