მე ვარ ელი, და ერთი ჩვეულებრივი დღე სამუდამოდ შემეცვალა. როცა ბებიასა და ჩემს პატარა გოგონას შორის უცნაური რამ დავინახე, ჩემი სამყარო თავდაყირა დადგა. ახლა ჩემი ოჯახი ნგრევის პირასაა და აღარ ვიცი, ვის ვენდო.
მე ვარ ნინო, ქალი, რომელმაც ექვსი ადამიანის ცხოვრებისეული სიბრძნე მოისმინა, მაგრამ არც ერთი არ გავითვალისწინე. ახლა, წლების შემდეგ, ვხვდები, რომ თითოეული მათგანის სიტყვები ჩემი ცხოვრების გზაზე გადამწყვეტი შეიძლებოდა ყოფილიყო. ეს არის ჩემი მონათხრობი დანაკარგებზე, სინანულზე და იმაზე, თუ როგორ გვავიწყდება ყველაზე მნიშვნელოვანი რჩევები.
ეს არის ჩემი ამბავი, სადაც ვცდილობ გავუმკლავდე შვილის ოჯახში არსებულ კრიზისს, როცა რძალი მუშაობს, სიძე უმუშევარია და მე შორიდან მხოლოდ სიტყვებით შემიძლია დახმარება. ჩემი შინაგანი ბრძოლა და ეჭვები, თუ რატომ ვერ შევძელი შვილიშვილის მოვლა და როგორ გამიჭირდა რძლის წარმატების მიღება. ეს ამბავი ბევრ კითხვას აჩენს: რა უფრო მნიშვნელოვანია – ტრადიციები თუ შვილების ბედნიერება?
ეს ჩემი მეგობრის ოჯახის ამბავია, რომელიც დღემდე გულში მრჩება. მათი პატარა ბიჭი ყველასთვის ბედნიერების წყარო იყო, მაგრამ რაღაც მომენტიდან ყველაფერი შეიცვალა. ახლა, როცა ამაზე ვფიქრობ, საკუთარ შვილს უფრო მეტად ვუფრთხილდები და ვცდილობ, სხვების შეცდომები არ გავიმეორო.
ეს არის ჩემი ამბავი, მარტოხელა მოხუცის, რომელიც რამდენიმე დღე სარდაფში გამოკეტილი ვიყავი. მხოლოდ მეზობლის ყურადღებამ და გულშემატკივრობამ გადამარჩინა. ახლა ვცდილობ გავიგო, რატომ ვცხოვრობთ ასე განცალკევებულად და რა გვაკლია ადამიანებს ერთმანეთისთვის.
თორმეტი წლის ქორწინების შემდეგ, ჩემი ქმარი დათო მივლინებიდან დაბრუნდა და მითხრა, რომ განქორწინება უნდა. იმ მომენტში მეგონა, ყველაფერი დასრულდა, მაგრამ ბებიას სიტყვები გამახსენდა და გადავწყვიტე, ბოლომდე მებრძოლა. ეს ამბავი არის სიყვარულზე, ტკივილზე და იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ერთი რჩევამ მთელი ცხოვრება შეგიცვალოს.
ეს არის ჩემი ისტორია, თუ როგორ დამემართა ყველაფერი თავდაყირა, როცა ქმრის ოჯახთან ერთად ცხოვრება მომიწია. ყოველდღიური კონფლიქტები, გაუგებრობები და შინაგანი ტანჯვა მხოლოდ რწმენამ და ლოცვამ გადამატანინა. ახლა ვხვდები, რომ ყველაზე რთულ დროსაც კი შეიძლება იპოვო სიმშვიდე, თუ გულით ეძებ.
ყველაფერი შეიცვალა იმ ღამეს, როცა ჩემი შვილიშვილი მოულოდნელად კართან დამხვდა და ჩემი შვილი, მარიკა, გაუჩინარდა. ამ ემოციურ მოგზაურობაში ვებრძვი დანაშაულის გრძნობას, ოჯახურ საიდუმლოებებს და კითხვას — რატომ ირჩევენ შვილები საკუთარ გზას. ეს არის ჩემი ამბავი სიყვარულზე, დანაკარგზე და შერიგების იმედზე.
ყველაფერი ერთი ზარით დაიწყო – დეიდაჩემმა ისეთი რამ თქვა, რომ ჩემი ცხოვრება ჯოჯოხეთად იქცა. წლები ვიბრძოდი სიმართლისთვის და ვცდილობდი, ოჯახური კავშირები აღმედგინა, მაგრამ ჭორებმა და შურიანობამ ყველაფერი გაანადგურა. დღეს ვიცი, რომ ყველაზე დიდი წარმატებაც კი მწარეა, თუ მას საყვარელ ადამიანებთან ვერ გაინაწილებ.
ჩემი ცხოვრება ერთ დღეში თავდაყირა დადგა, როცა ქმრის ღალატის შესახებ გავიგე. ამ ტკივილში რწმენა და ლოცვა ერთადერთი იმედი გახდა, რომელმაც გადამარჩინა. ეს არის ჩემი გზა ტკივილიდან სიმშვიდემდე და საკუთარი თავის პოვნამდე.
ეს ჩემი ისტორიაა, როგორ დავკარგე ყველაფერი ერთი შეცდომის გამო და როგორ ვიპოვე ძალა რწმენასა და ლოცვაში. ოჯახური კონფლიქტი, ემიგრაცია და შინაგანი ბრძოლა — ყველაფერი ეს ჩემი ცხოვრების ნაწილია. ახლა კი, ვცდილობ ვიპოვო პასუხი: შემიძლია თუ არა საკუთარ თავს ვაპატიო?
ეს ჩემი ისტორიაა — იმ ღამით, როცა შვილის სიცოცხლის გადასარჩენად ყველაზე მძიმე გადაწყვეტილება მივიღე. ჩემი პატარა ლუკა უცხო კართან დავტოვე, წერილით ხელში, რადგან სხვა გზა აღარ მქონდა. დღემდე ვცდილობ გავიგო, შემეძლო თუ არა სხვანაირად მოქცევა.