ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც ყველაფერი დათმო შვილის გადასარჩენად. სახლი გავყიდე, რომ ნიკას კრიზისში დავხმარებოდი, მაგრამ რამდენიმე თვეში აღმოვაჩინე, რომ ფული აზარტულ თამაშებში გაფლანგა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტკივილთან ერთად.
ეს ჩემი ამბავია – დედის, რომელმაც შვილი გათხოვების შემდეგ თითქოს დაკარგა. ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება დედობა და იწყება დამოუკიდებლობა. ეს ისტორია სავსეა ტკივილით, კითხვებით და იმედით, რომ მარტო არ ვარ.
მე მქვია ნინო და უკვე ოცდაათი წელია, რაც ვცდილობ ჩემი ქალიშვილის ცხოვრება უკეთესად მოვაწყო. მარიამი ყოველთვის განსაკუთრებული იყო — მგრძნობიარე, მორცხვი, მუდამ ჩემს ჩრდილში. ახლა კი, როცა ემიგრაციაში ვარ და ჩემი ცხოვრება სულ სხვა რეალობაში გადის, ვხვდები: დროა, საკუთარ თავს და მასაც მივცე თავისუფლება.
დედაჩემის გარდაცვალების შემდეგ მის ნივთებში შემთხვევით ვიპოვე ძველი დღიური. მისი წაკითხვისას გავიგე სიმართლე, რომელიც მთელი ცხოვრება მაკლდა – რატომ ვიყავი მისთვის ყოველთვის უცხო და რატომ ვერ ვგრძნობდი მის სითბოს. ახლა ვცდილობ, ამ ტკივილთან ერთად ვიცხოვრო და გავიგო, როგორ უნდა ვაპატიო.
პირველად რომ დედამთილის სახლში შევედი, მაშინვე უცხოდ ვიგრძენი თავი. წლების განმავლობაში მეგონა, რომ ის იყო ჩემი უბედურების მიზეზი, მაგრამ როცა დაქვრივდა, ყველაფერი შეიცვალა. ახლა ვხვდები, რამდენად მწარედ ვცდებოდი და როგორ დავკარგე საკუთარი თავი ოჯახური ომების შუაგულში.
მამაჩემი წავიდა, როცა შვიდი წლის ვიყავი. წლების შემდეგ, მოულოდნელად დავინახე ქუჩაში და ყველაფერი თავიდან ამოტივტივდა. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, მიტოვების ტკივილისა და ოჯახური საიდუმლოებების შესახებაა.
სამოცდაორი წლის ასაკში სიყვარული ჩემთვის მოულოდნელი იყო. ჩემი შვილი ჩემს გრძნობებს არ იღებს და დამცინის. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლის, ოჯახის კონფლიქტების და ახალი ბედნიერების ძიების შესახებაა.
ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც მთელი ცხოვრება შვილს მიუძღვნა და ერთ დღეს, ჩვეულებრივ სადილზე, ყველაფერი შეიცვალა. ჩემი შვილისა და რძლის განქორწინების ამბავმა ჩემი სამყარო თავდაყირა დააყენა. ახლა კი არჩევანის წინაშე ვდგავარ – როგორ უნდა იცხოვრო, როცა გთხოვენ, რომ ერთ-ერთ მხარეს დაუდგე?
ჩემი ქმარი წავიდა, რადგან ჩემი სიწყნარე ვერ აიტანა. ახლა კი მწერს, რომ ენატრება სწორედ ეს სიმშვიდე. ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც დუმილი და ოჯახური ხმაური ერთმანეთს ებრძვიან.
დედაჩემის გარდაცვალების შემდეგ მის უჯრაში წერილი ვიპოვე, რომელიც არასდროს გაუგზავნია. ამ წერილმა მთელი ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა და მაიძულა, თავიდან შემეხედა დედაჩემის სიჩუმისა და სევდისთვის. ახლა ვხვდები, რამდენი რამ დამალული იყო მის გულში და რამდენი პასუხი ვერ მივიღე მის სიცოცხლეში.
ყოველთვის მეგონა, რომ მე და ნინიკოს შორის საიდუმლო არ იქნებოდა. მის გვერდით ვიდექი, როცა ქმარს დაშორდა, მაგრამ ახლა, როცა ისევ შერიგდნენ, მე მისი მტერი გავხდი. ეს ამბავი ჩემი ყველაზე დიდი ტკივილია და დღემდე ვერ ვპოულობ პასუხს, რა დავაშავე.
არასოდეს მეგონა, რომ ორმოცდაათამდე კიდევ ერთხელ გავიგონებდი სიტყვას – ორსულობა. განქორწინების შემდეგ, როცა ჩემი ცხოვრება თითქოს დაწყნარდა, მოულოდნელმა ამბავმა ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ახლა ვცდილობ, საკუთარ თავში ვიპოვო ძალა და პასუხი კითხვაზე: რა არის ნამდვილი ბედნიერება?