მე მქვია გიორგი და ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა, როცა ჩვენი ქორწილის ფოტო ინტერნეტში დაცინვის ობიექტი გახდა. ამ ამბავმა არა მხოლოდ უცხო ადამიანებთან, არამედ საკუთარ თავთან და ოჯახთანაც დამაპირისპირა. ეს არის ისტორია, თუ როგორ გადავწყვიტე, ბოლომდე დავმდგარიყავი ნინოს გვერდით, მაშინაც კი, როცა მთელი სამყარო ჩვენს წინააღმდეგ იყო.
ყველაფერი დაიწყო იმ დღეს, როცა დედამთილმა მითხრა, რომ ქუჩაში აღმოვჩნდებოდი. ამ სახლში, სადაც მეგონა, რომ ოჯახი მყავდა, აღმოვაჩინე სიმართლე, რომელმაც ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ახლა უნდა გადავწყვიტო, დავთმო ღირსება თუ ბოლომდე ვიბრძოლო ჩემი შვილებისთვის.
მე ვარ ნინო, ემიგრანტი იტალიაში, და ეს არის ჩემი ოჯახის ამბავი: როგორ გადავეცით ჩვენი ბინა თბილისში ჩვენს ერთადერთ შვილს, ლევანს, იმ იმედით, რომ მას უკეთესი ცხოვრება ექნებოდა. მაგრამ მისი გადაწყვეტილება — სახლის გაქირავება და ფულის საკუთარი სურვილებისთვის ხარჯვა — ჩვენი ოჯახის ნდობასა და სიყვარულში დიდ ბზარს ჩააგდებს. ეს ამბავი ტკივილზე, გაუგებრობაზე და იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ყველაზე ახლობელი ადამიანებისგანაც კი მოულოდნელი ზურგში დანის ჩარტყმა იგრძნო.
ჩვიდმეტი წლის ვიყავი, როცა გავიგე, რომ დედა გავხდებოდი. ამ ამბავმა ჩემი ცხოვრება პატარა გურჯაანის სოფელში თავდაყირა დააყენა. ეს არის ჩემი გულწრფელი აღსარება დანაკარგზე, სიყვარულისთვის ბრძოლაზე და იმაზე, თუ რა რთულია გაიზარდო, როცა ყველა გარშემო გინდა, რომ ისევ ბავშვი იყო.
ყველაფერი ერთ წამში დაინგრა, როცა გავიგე, რომ ჩემი ქმარი სხვასთან მიდიოდა. მარტო დავრჩი შვილთან ერთად, ყოველდღიურ ბრძოლაში საკუთარ თავთან და სამყაროსთან. ახლა ვიცი, რომ ყველაზე დიდი ტკივილიც კი გვასწავლის რაღაცას საკუთარ თავზე და სიყვარულზე.
ერთ ჩვეულებრივ ზამთრის დღეს, მეორადი ტანსაცმლის მაღაზიაში, ძველ კაბაში წერილი ვიპოვე. მაშინ ჩემი ოჯახი დაშლის ზღვარზე იდგა, მე კი – სასოწარკვეთილებასა და იმედს შორის ვიბრძოდი. ეს წერილი ყველაფერს შეცვლიდა და მაიძულებდა, თავიდან შემექმნა საკუთარი ცხოვრება.
მე გრიგოლი ვარ, ადამიანი, რომელსაც ყველა ეკონომიურად იცნობს, მაგრამ ოჯახის გამო ყველაფერზე მზად ვარ. ჩემი მშობლებისა და ძმის მუდმივი ფინანსური მოთხოვნები ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე დიდ გამოწვევად იქცა. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ ვისწავლე ბალანსი გულუხვობასა და საკუთარი თავის დაცვას შორის.
ჩემი ქმარი მივლინებაში იყო, როცა შემთხვევით გავიგე, რომ დედამთილმა ჩვენი სახლის გასაღების ასლი გააკეთა. ეჭვმა არ მომასვენა და გადავწყვიტე, სიმართლე გამომერკვია. რაც აღმოვაჩინე, სამუდამოდ შეცვალა ჩემი დამოკიდებულება ოჯახისა და ნდობის მიმართ.
მთელი ცხოვრება მარტო ვშრომობდი, ვზოგავდი, ვოცნებობდი ერთ დიდ დღესასწაულზე. როცა ოცნება ავიხდინე და ჩემი 60 წლის იუბილე საკუთარი ძალებით აღვნიშნე, შვილმა და რძალმა ზურგი მაქციეს. ახლა ვცხოვრობ კითხვით: ნუთუ მართლა ეგოისტი ვარ?
ეს ჩემი ისტორიაა, როგორ დამტოვა ოჯახმა, როცა ყველაზე მეტად მჭირდებოდა მხარდაჭერა. რწმენამ და ლოცვამ მომცა ძალა, რომ არ დავნებებულიყავი და საკუთარი გზა მეპოვნა. ახლა ვხვდები, რომ ყველაზე ბნელ მომენტშიც კი ღმერთი გვერდით გვიდგას.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც დედამთილის ეჭვმა ჩემი შვილების მამობაზე ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. მე ვცდილობდი ოჯახი შემენარჩუნებინა, მაგრამ ყოველდღიური დაძაბულობა და უნდობლობა ყველაფერს ანგრევდა. ახლა ვცდილობ გავიგო, ღირს თუ არა ბრძოლა იმ ადამიანებისთვის, ვინც შენს სიმართლეს არ აღიარებს.
სამოცი წლის ვარ და ჩემი ცხოვრება ერთ წინადადებაში დაინგრა: „კარს ვკეტავ, რადგან ვეღარ გიყურებ.“ ჩემი ქმარი, ოთარი, ოცდაათი წლის ქორწინების შემდეგ წავიდა. ახლა ვცდილობ, ნანგრევებში საკუთარი თავი ვიპოვო და გავიგო, ღირს თუ არა ხელახლა ნდობა და სიყვარული.