დედაჩემის დაკრძალვიდან მეორე დღესვე ნათესავები ისე მოიქცნენ, თითქოს სახლი, რომელიც დავიმკვიდრე, მათ ეკუთვნოდათ. ყოველი კუთხე მახსენებს ოჯახის დაკარგვას, და ნუგეშის ნაცვლად მხოლოდ სიხარბე და უტიფრობა მივიღე. ახლა ვფიქრობ, ღირს კი ამ კედლების შენარჩუნება, როცა მათში სითბო აღარ დარჩა.
ეს არის ჩემი ისტორია, როგორ დავკარგე დედა და როგორ ვცდილობ, საკუთარ თავს ვაპატიო. დღემდე მაწუხებს დანაშაულის გრძნობა და ვცდილობ, ვიპოვო გზა, რომ ტკივილი შევამსუბუქო. მინდა თქვენი რჩევა, როგორ გავუმკლავდე ამ მძიმე განცდებს.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ბავშვობის იდეალები და ოჯახის ერთიანობა მოულოდნელად დაინგრა. დედის გარდაცვალების შემდეგ, მამამ ახალი ცხოვრება დაიწყო, რაც ჩემთვის მოულოდნელი და მტკივნეული აღმოჩნდა. როცა მამა წავიდა ამ ქვეყნიდან, მის საყვარელთან გამკლავება და ოჯახისგან გარიყვა მომიწია.