ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც ყველაფერი დათმო შვილის გადასარჩენად. სახლი გავყიდე, რომ ნიკას კრიზისში დავხმარებოდი, მაგრამ რამდენიმე თვეში აღმოვაჩინე, რომ ფული აზარტულ თამაშებში გაფლანგა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტკივილთან ერთად.
ეს ჩემი ამბავია – დედის, რომელმაც შვილი გათხოვების შემდეგ თითქოს დაკარგა. ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება დედობა და იწყება დამოუკიდებლობა. ეს ისტორია სავსეა ტკივილით, კითხვებით და იმედით, რომ მარტო არ ვარ.
დედაჩემის გარდაცვალების შემდეგ მის ნივთებში შემთხვევით ვიპოვე ძველი დღიური. მისი წაკითხვისას გავიგე სიმართლე, რომელიც მთელი ცხოვრება მაკლდა – რატომ ვიყავი მისთვის ყოველთვის უცხო და რატომ ვერ ვგრძნობდი მის სითბოს. ახლა ვცდილობ, ამ ტკივილთან ერთად ვიცხოვრო და გავიგო, როგორ უნდა ვაპატიო.
ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც მთელი ცხოვრება შვილს მიუძღვნა და ერთ დღეს, ჩვეულებრივ სადილზე, ყველაფერი შეიცვალა. ჩემი შვილისა და რძლის განქორწინების ამბავმა ჩემი სამყარო თავდაყირა დააყენა. ახლა კი არჩევანის წინაშე ვდგავარ – როგორ უნდა იცხოვრო, როცა გთხოვენ, რომ ერთ-ერთ მხარეს დაუდგე?
დედაჩემის გარდაცვალების შემდეგ მის უჯრაში წერილი ვიპოვე, რომელიც არასდროს გაუგზავნია. ამ წერილმა მთელი ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა და მაიძულა, თავიდან შემეხედა დედაჩემის სიჩუმისა და სევდისთვის. ახლა ვხვდები, რამდენი რამ დამალული იყო მის გულში და რამდენი პასუხი ვერ მივიღე მის სიცოცხლეში.
დილით ადრე ავდექი, შვილს საჭმელი გავუმზადე და სიხარულით წავედი მასთან, მაგრამ კარი არ გამიღო. მთელი ცხოვრება მისთვის ვცდილობდი, მაგრამ ახლა ვგრძნობ, რომ ჩემი სიყვარული და ზრუნვა აღარაფერს ნიშნავს. ეს ამბავი ჩემი ტკივილის, იმედგაცრუების და უსიტყვო კითხვების შესახებაა.
ჩემი სახლი ცარიელია, დედაჩემი გარდაიცვალა და შვილებიც წავიდნენ. ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რატომ დავრჩი მარტო. ეს არის ჩემი ემოციური ბრძოლა, კითხვებითა და სინანულით სავსე.
ეს დღე არასდროს დამავიწყდება. დედის თვალებში დანახული ტკივილი და ჩუმი საყვედურები დღემდე მაწუხებს. ყოველ საღამოს ვეკითხები საკუთარ თავს, სწორად მოვიქეცი თუ არა და ოდესმე მაპატიებს თუ არა.
ერთ ღამეს, როცა ძალა აღარ მქონდა, შვილებს ულტიმატუმი მივეცი: ან დამეხმარებიან, ან სახლს გავყიდი და მოხუცთა თავშესაფარში წავალ. ჩემი სიტყვები ოჯახში წლების მანძილზე დაგროვილ ტკივილსა და საიდუმლოებებს შეეხო. იმ ღამემ ჩვენი ცხოვრება სამუდამოდ შეცვალა.
ყველაფერი შეიცვალა იმ დღეს, როცა დედაჩემი ინსულტის შემდეგ ჩემთან და ჩემს ქალიშვილ კამილასთან დასახლდა. ყოველდღიურ დაძაბულობასა და ძველ ტკივილებს შორის, საკუთარ თავთან და ოჯახთან შერიგება მომიწია. ეს არის ამბავი სიყვარულზე, რომელიც ერთდროულად გვტკენს და გვკურნავს.
მე ვარ ნინო, დედა, რომელსაც შიშმა და სიყვარულმა ერთდროულად დამაკარგვინა საკუთარი თავი. ჩემი შვილის დიაგნოზი გულში ჩავმალე, რადგან მეშინოდა, რომ სიმართლე ოჯახს დამინგრევდა. ახლა კი ვხვდები, რომ დუმილმა ყველაზე ძვირფასი წამართვა – ჩემი შვილის ნდობა და ბავშვობის ბედნიერება.
ყველაფერი დაიწყო ერთი ფოტოთი, რომელმაც ჩემი ოჯახი და ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. მე ვარ ნინო, დედა ორი შვილისა, და ეს ამბავი იმაზე მეტია, ვიდრე უბრალოდ ფოტოზე გენდერული ამოცნობა. ეს არის ამბავი იდენტობის, სტერეოტიპების და იმ ტკივილის, რაც შეიძლება ერთმა ფოტომაც კი გამოიწვიოს.