მაშინ მივხვდი, რომ ყველაზე მეტად მტკენდა არა ჩემი არყოფნა, არამედ ის, რომ ეს იყო ‘ყველასთვის უკეთესი’. ჩემი შვილის ქორწილში არ უნდა ვყოფილიყავი – ასე მითხრა. ეს ამბავი ჩემი და ჩემი შვილის ურთიერთობის ნგრევაზეა, იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ერთი სიტყვა ან გადაწყვეტილება ყველაფერს შეცვლიდეს.
ცივი დეკემბრის ღამეს, როცა ჩემი შვილი ცრემლებით მირეკავდა და დახმარებას მთხოვდა, ვერც კი წარმოვიდგენდი, რომ წლების შემდეგ სწორედ მე დამადანაშაულებდა მისგან შვილის წართმევაში. ეს ამბავი ჩემი ოჯახის ყველაზე მტკივნეული და რთული გზაა, სადაც სიყვარულმა, ტკივილმა და გაუგებრობამ ერთმანეთი გადაფარა. ახლა კი ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტვირთით.
სამზარეულოში ვიდექი, ხელში ჩაის ფინჯანი მეჭირა, როცა ნინოს სიტყვებმა ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ჩემი შვილი მეუბნება, რომ არ უნდა, მის ქორწილში ვიყო. ეს ამბავი არა მხოლოდ დედა-შვილს შორის, არამედ მთელ ოჯახში ღრმა ბზარს აჩენს.