არასოდეს მეგონა, რომ მშობლები ასე მომექცეოდნენ: როცა ქმარს ვეჩხუბე და სახლში არ შემიშვეს

მაშინვე მივხვდი, რომ ჩემი ცხოვრება აღარასოდეს იქნებოდა ისეთი, როგორიც ადრე იყო. მშობლებმა კარი დამიხურეს, როცა ყველაზე მეტად მჭირდებოდათ. ახლა კი ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რატომ ვერავინ მხედავს.

მამაჩემის ავადმყოფობამ ჩემი ცხოვრება შეცვალა: ახლა, როცა აღარ არიან, საკუთარ თავს ვეძებ

ოცდაათი წლის წინ დავბრუნდი მშობლებთან, რომ მათზე მეზრუნა. მთელი ცხოვრება მათ მივუძღვენი და საკუთარი სურვილები დავივიწყე. ახლა, როცა მარტო დავრჩი, არ ვიცი, ვინ ვარ და როგორ უნდა ვიცხოვრო.