„ალე, დედა, ყოველთვის შეგეძლო…“ – ჩემი ზაფხული შვილიშვილებთან და მოლოდინების ტვირთი

ზაფხული შვილიშვილებთან მეგონა ბედნიერებას მომიტანდა, მაგრამ სინამდვილეში მარტოობისა და დაუფასებლობის გრძნობამ შემიპყრო. ჩემი შვილისა და რძლის თხოვნით დავთანხმდი, მაგრამ მათი მადლიერების ნაცვლად მხოლოდ მოთხოვნები და წყენა მივიღე. ახლა ვეკითხები საკუთარ თავს: ღირს კი საკუთარი თავი ასე მსხვერპლად გაიღო, თუ არავინ აფასებს შენს სიყვარულსა და ზრუნვას?

ანდრიუს გაკვეთილი: დროის დაუფასებლობის ფასი

დროის ყველაზე ძვირფასი მონაკვეთი სწორედ მაშინ იკარგება, როცა სხვას შენი დრო არ უღირს. მე, ანდრიუ, ამას მწარედ შევიგრძენი და ახლა ვცდილობ, საკუთარ თავს ვაპატიო. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ ვისწავლე საკუთარი თავის დაფასება და როგორ გავუშვი ის, ვინც ჩემს დროს არ აფასებდა.