“დედის სიყვარული და ჩუმი ბავშვობა: ჩემი შვილის დღიურის ფურცლებიდან”

ერთ დღეს, ძველ უჯრაში ჩემი შვილის ბავშვობის რვეული ვიპოვე. პირველ გვერდზე, კუთხე-კუთხე ასოებით ეწერა: “ვეცდები ჩუმად ვიყო, რომ დედამ ისევ ნაკლებად არ შემიყვაროს”. ამ სიტყვებმა ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა და მაიძულა, თავიდან გადამეფასებინა ყველაფერი, რასაც დედობაზე ვფიქრობდი.

ძველი ჯაგრისი და ჩუმად ნათქვამი სიტყვები: ჩემი ბრძოლა, რომ დამენახა

დედაჩემის დუმილი და მამაჩემის ყვირილი ბავშვობიდანვე მახრჩობდა. ძველი ჯაგრისი, რომელიც ბაბუას ეკუთვნოდა, ჩემი ერთადერთი მეგობარი და თავშესაფარი გახდა. ეს არის ჩემი ამბავი, თუ როგორ ვცდილობდი საკუთარი ხმა მეპოვნა ოჯახში, სადაც ჩემი არსებობა თითქოს არავის აინტერესებდა.