ხუთი წლის წინ ჩემი ოჯახი დაინგრა შენი გამო. დღესაც ვერ ვახერხებ, შენი სახელი დავასახელო — შენ ხარ ქალი, რომელმაც სცადა ჩემი ქმრის და შვილების მამის წართმევა. ახლა კი, როცა ყველაფერი უკან მოვიტოვე, მინდა გითხრა: შენ მხოლოდ ტკივილიანი მოგონება ხარ.
ეს ამბავი იმ დღიდან იწყება, როცა ბავშვები დედამთილთან დავტოვე და უკან დაბრუნებულმა ისეთი რამ ვნახე, რაც არასდროს დამავიწყდება. დედამთილის უკიდურესმა ეკონომიამ ოჯახში დიდი განხეთქილება გამოიწვია და მაიძულა, თავიდან შემეფასებინა, სად გადის ზღვარი ოჯახის წევრებს შორის. ეს ისტორია არის სიყვარულზე, ტკივილზე და იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ზოგჯერ ყველაზე ახლობელმა ადამიანმაც გატკინოს.
პარკის სკამზე ვიჯექი, როცა დედამ მითხრა, რომ დღესაც ვერ ვიპოვით ღამეს გასათევად ადგილს. მაშინაც კი, როცა ყველაფერი დაკარგული მეგონა, ჭადრაკმა მომცა იმედი და ძალა. ეს ამბავი ჩემი ბრძოლის, ოჯახის სიყვარულისა და საკუთარი თავის პოვნის გზაზეა.
ერთ ზაფხულს აღმოვაჩინე, რომ დედაჩემი, რომელიც საქართველოში დარჩა და ჩემს შვილებს უვლიდა, სინამდვილეში მათ საკმარისად არ აჭმევდა, მიუხედავად იმისა, რომ ყოველთვიურად ფულს ვუგზავნიდი. ეს ამბავი დამნაშავეობის, უნდობლობისა და ოჯახის ხელახლა შეკვრის მტკივნეული მცდელობის შესახებაა. მე ვცდილობდი გამეგო, მეპატიებინა თუ დამესაჯა დედა – და ამ პროცესში საკუთარი თავის შეცნობაც მომიწია.
ყველაფერი დაიწყო იმ ღამით, როცა ჩემი ქმარი სახლში გვიან დაბრუნდა და მითხრა, რომ ყველაფერი ჩემი ბრალი იყო. მე ყოველთვის ვცდილობდი ოჯახისთვის საუკეთესო გამეკეთებინა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ეს საკმარისი არ იყო. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ ვიცხოვრო თავიდან.
ყველაფერი მაშინ დაიწყო, როცა ჩვენი ძველი ძიძა მოულოდნელად წავიდა და ახალი ძიძის აყვანა მოგვიწია. თავიდან ყველაფერი იდეალურად ჩანდა, მაგრამ მალევე დავიწყე უცნაური დეტალების შემჩნევა მის ქცევაში, განსაკუთრებით ჩემი ქმრის მიმართ. ახლა კი ვდგავარ არჩევანის წინაშე: დავტოვო თუ არა ადამიანი, რომელიც ბავშვებს შესანიშნავად უვლის, მაგრამ ოჯახში დაძაბულობას ქმნის.
ყველაფერი დაიწყო ერთი ფოტოთი, რომელმაც ჩემი ოჯახი და ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. მე ვარ ნინო, დედა ორი შვილისა, და ეს ამბავი იმაზე მეტია, ვიდრე უბრალოდ ფოტოზე გენდერული ამოცნობა. ეს არის ამბავი იდენტობის, სტერეოტიპების და იმ ტკივილის, რაც შეიძლება ერთმა ფოტომაც კი გამოიწვიოს.
ჩვეულებრივი დღე იყო, როცა მარიამმა დამირეკა და მკითხა, შეიძლებოდა თუ არა, შვილთან ერთად მოსულიყო. ვერც კი წარმოვიდგენდი, რომ ეს უბრალო სტუმრობა ჩემს სახლში ქაოსს გამოიწვევდა და საბოლოოდ ყველაფრისთვის მე გამამტყუნებდნენ. ეს არის ჩემი ემოციური ისტორია, სადაც მეგობრობა, ოჯახური კონფლიქტები და ყოველდღიური პრობლემები ერთმანეთს ეჯახება.
ყველაფერი ბებიას სიტყვებით დაიწყო, მაგრამ ცხოვრება ბევრად უფრო რთული აღმოჩნდა, ვიდრე მეგონა. ჩემი და მელისას ქორწინება სირთულეებით იყო სავსე, მიუხედავად იმისა, რომ სიყვარულს ვენდობოდით. ახლა ვხვდები, რომ ზოგჯერ სიყვარული მარტო არ კმარა და ეს ყველაზე მტკივნეული გაკვეთილია.
არასოდეს მეგონა, რომ მესამე ორსულობის ამბავი ჩემს ოჯახს დაანგრევდა. ათ წელზე მეტი ერთად ვიცხოვრეთ, ორი შვილი გვყავდა, მაგრამ მესამე ბავშვის ამბავმა ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ეს არის ჩემი ემოციური ისტორია, თუ როგორ დავრჩი მარტო და როგორ ვისწავლე თავიდან ცხოვრება.