ყველაფერი დაიწყო იმ დღეს, როცა სიცხისგან გონება დავკარგე და შვილებმა საავადმყოფოში წამიყვანეს. მათი მზრუნველობა თითქოს გულწრფელი იყო, მაგრამ მალევე მივხვდი, რომ ფარულ მოტივებს მალავდნენ. ერთი კვირის შემდეგ, მარტო წავედი ადვოკატთან, რომ ანდერძი შემეცვალა და საკუთარ თავს ვკითხე: რა არის ნამდვილი ოჯახის სიყვარული?
ეს ჩემი ისტორიაა, სადაც ოჯახის წევრების სიხარბემ და გაუტანლობამ ჩვენი ურთიერთობები გაანადგურა. დედის გარდაცვალების შემდეგ, ძმამ სახლების გაყიდვა და ერთად ცხოვრება შემომთავაზა, მაგრამ ვერ დავთანხმდი. ყველაფერი შეიცვალა, როცა მამა მოხუცთა სახლში მოხვდა და აღმოვაჩინე, რომ ანდერძიდან ამომშალეს.
ყველაფერი იმ დღეს დაიწყო, როცა დედამთილის ანდერძი წაიკითხეს და ჩემი ქმარი უქონელი დარჩა, ხოლო სიძე – ყველაფრის მფლობელი გახდა. ამ უსამართლობამ ჩვენი ოჯახი გაანადგურა და მე დღემდე ვერ ვპოულობ საკუთარ ადგილს. ახლა ვცდილობ გავიგო: მაქვს თუ არა უფლება, რომ განვიცდიდე და ვბრაზობდე, თუ უბრალოდ ეგოისტი ვარ?
მე ვარ ანა. ვიფიქრებდი, რომ ოჯახი ყოველთვის შენი თავშესაფარია, მაგრამ მამაჩემის გარდაცვალების შემდეგ ყველაფერი შეიცვალა. ეს არის ამბავი იმ ტკივილის, გაუგებრობისა და იმედის შესახებ, რომელიც დღემდე არ მასვენებს.
მამაჩემის გარდაცვალების შემდეგ ჩვენი ოჯახი უცებ დაინგრა. ძმამ, რომელიც ბავშვობაში ჩემი საუკეთესო მეგობარი იყო, უცებ უცხოდ მომექცა და ანდერძის გამო ერთმანეთს ვეღარ ვცნობდით. დღემდე ვერ ვხვდები, როგორ შეიძლება ერთმა ქაღალდმა ასე დაგვაშოროს ისინი, ვინც ოდესღაც ერთმანეთისთვის ყველაფერი იყო.