მე ვარ ია. განქორწინების შემდეგ სრულიად მარტო დავრჩი, არც ბინა იყო ჩემი, არც მანქანა, არც ერთი თეთრი არ მქონდა. ეს არის ჩემი ისტორია ღალატის, ოჯახური კონფლიქტების და საკუთარი თავის თავიდან აღმოჩენის შესახებ.
ჩემი ქმრის მოულოდნელი გარდაცვალების შემდეგ, მარტოობის სიჩუმემ თითქმის დამამარცხა. შვილმა და რძალმა შემომთავაზეს, მათთან გადმოვსულიყავი, მაგრამ ვერც კი წარმოვიდგენდი, რამდენად რთული და ამავდროულად, სასიამოვნო იქნებოდა სამი თაობის ერთად ცხოვრება. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლების, ოჯახური კონფლიქტებისა და მოულოდნელი ბედნიერებების შესახებაა.
პენსიაზე გასვლის შემდეგ მეგონა, რომ ცხოვრება დამთავრდა. მაგრამ ინგლისურის კურსზე ჩაწერამ ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. იქ შევხვდი ადამიანს, რომელმაც ჩემი ცხოვრება სამუდამოდ შეცვალა.
ჩემი ცხოვრება დაინგრა მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, სანამ ქალიშვილმა არ მთხოვა, უცნობი ქალი და მისი შვილები შემომეშვა სახლში. საერთო ცხოვრება სავსე იყო კონფლიქტებით, მაგრამ ბაღმა და მოულოდნელმა მეგობრობამ ყველაფერი შეცვალა. ახლა ვხვდები, რომ ზოგჯერ ბედნიერება სწორედ იქ იმალება, სადაც ყველაზე ნაკლებად ელოდები.
ჩემი ქმრის, გიგას სამოცწლიანი იუბილესთვის ვემზადებოდი, როცა ჩემი ცხოვრება ერთ დღეში თავდაყირა დადგა. სიხარულის ნაცვლად, გავიგე, რომ მას უკვე თექვსმეტი წელია მეორე ოჯახი ჰყავს საბერძნეთში და შვილი, რომლის შესახებაც წარმოდგენაც არ მქონდა. ახლა, როცა ყველაფერი შეიცვალა, საკუთარ თავს ვეკითხები: რა არის ნდობა და შესაძლებელია თუ არა თავიდან დაწყება?
ეს არის ჩემი ემოციური ისტორია, თუ როგორ გადავწყვიტეთ მე და ჩემმა ქმარმა, დავტოვოთ დედამთილის სახლი, სადაც დაძაბულობა და უთანხმოება ყოველდღიურობად გვექცა. ჩვენი ახალი ცხოვრების დაწყებამ მოგვიტანა თავისუფლება, ურთიერთგაგება და ნამდვილი ოჯახური სითბო. ეს ამბავი არის შინაგანი სიმშვიდის, პატიებისა და ნამდვილი სახლის მნიშვნელობის ძიების შესახებ.
ყველაფერი დაიწყო იმ საღამოს, როცა შვილმა მითხრა, რომ სახლის გაყიდვაზე უნდა გველაპარაკა. თავიდან მეგონა, რომ მხოლოდ ჩემთვის ფიქრობდნენ, მაგრამ მალე მივხვდი, რამდენად ღრმა იყო ეს გადაწყვეტილება. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლების, ოჯახის სიყვარულისა და ახალი ცხოვრების დასაწყისის შესახებაა.
ოთხი ათეული წელია, ამ ბინაში ვცხოვრობ თბილისში, სადაც ჩემი შვილი გავზარდე და ქმარი დავკარგე. ახლა ჩემი ქალიშვილი მაია მთხოვს, ყველაფერი გავყიდო და მასთან ერთად გერმანიაში გადავბარგდე, მაგრამ თითოეული კუთხე მოგონებებითაა სავსე, რომლებსაც ვერ ველევი. ეს ჩემი ამბავია წარსულსა და აწმყოს შორის, სიყვარულსა და დანაკარგს შორის, და იმ შიშის შესახებ, რომელიც ახალ ცხოვრებასთან ერთად მოდის.