დედამ უარი თქვა მემკვიდრეობაზე ჩემი დეიდის სასარგებლოდ და ამან ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ვცხოვრობ დედასთან, ვზრუნავ მასზე, მაგრამ ახლა თავს სრულიად უძიროდ და უფასოდ ვგრძნობ. ეს ჩემი გულწრფელი წერილია იმედით, რომ ვიპოვი პასუხებს და გაგებას.
ყველაფერი იმ საღამოს დაიწყო, როცა დედამთილმა მითხრა, რომ არასოდეს ვიქნები მისი ოჯახის ნაწილი. ჩემი ქმარი, ლევანი, შუაში აღმოჩნდა – მე და მისი დედა, ქალბატონი ნინო, ერთმანეთს ვებრძოდით სიყვარულისთვის. ეს არის ჩემი ემოციური ისტორია, თუ როგორ ვცდილობდი ოჯახი შემენარჩუნებინა, როცა ყველაფერი ინგრეოდა.
ეს არის ჩემი ოჯახის ტკივილიანი ამბავი. ვუყურებდი, როგორ გასწირა ჩემმა ძმამ თავი შვილებისთვის, მაგრამ როცა ყველაზე მეტად დასჭირდა მათი გვერდში დგომა, მარტო დარჩა. ახლა ვეკითხები საკუთარ თავს – სად დავუშვით შეცდომა, რომ ასეთი უმადურობა მივიღეთ?
ყველაფერი დაიწყო იმ საღამოს, როცა ოჯახის შეკრებაზე ჩემი ჩაცმულობის გამო დედამ და დამ საჯაროდ გამაკრიტიკეს. ეს ერთი შეხედვით უმნიშვნელო შემთხვევა აღმოჩნდა ჩემი ცხოვრების გარდამტეხი წერტილი. ახლა კი, ვცდილობ გავიგო, რა უფრო მტკივნეულია — ოჯახის სიყვარული თუ მათი მოლოდინები.
ყველაფერი იმ დღეს დაიწყო, როცა დედამთილის ანდერძი წაიკითხეს და ჩემი ქმარი უქონელი დარჩა, ხოლო სიძე – ყველაფრის მფლობელი გახდა. ამ უსამართლობამ ჩვენი ოჯახი გაანადგურა და მე დღემდე ვერ ვპოულობ საკუთარ ადგილს. ახლა ვცდილობ გავიგო: მაქვს თუ არა უფლება, რომ განვიცდიდე და ვბრაზობდე, თუ უბრალოდ ეგოისტი ვარ?
ბავშვობაში მშობლები მეუბნებოდნენ, რომ ბიჭები ბევრნი იქნებოდნენ ჩემს ცხოვრებაში და ზედმეტად არ უნდა ვინერვიულო. ვინ იფიქრებდა, რომ ბოლოს კლასელს გავყვებოდი ცოლად? ახლა ორი შვილი გვყავს, მაგრამ სიყვარული, რაც გვაერთიანებდა, სადღაც გაქრა და ჩვენი ამბავი სულ სხვანაირად დასრულდა.
თორმეტი წელი ვაშენებდით სახლს, რომელიც ჩვენი თავშესაფარი იყო. ახლა კი, ჩვენი ქალიშვილი არიანა და მისი საქმრო გვთხოვენ, ეს სახლი მათ დავუთმოთ. ეს გადაწყვეტილება გულს მტკენს და ოჯახში დაძაბულობას იწვევს.
ჩემი ცხოვრება სულ სხვანაირად წარმომედგინა, ვიდრე გამოვიდა. შვილის ოჯახში ჩარევა არ მინდოდა, მაგრამ როცა შენი რძალი სახლში არაფერს აკეთებს და შვილიშვილი მშიერი გხვდება, როგორ უნდა გაჩერდე? ახლა კი ჩემი შვილი მეუბნება, რომ მის ოჯახს ვანგრევ და საკუთარ თავში ეჭვი მეპარება – მართლა ასეა?
მე ვარ ნინო, და ამ წუთას სამზარეულოს მაგიდასთან ვზივარ, ველოდები დედას და ძმას, რომ მამის გარდაცვალების შემდეგ მემკვიდრეობის გაყოფაზე ვისაუბროთ. გულში ქარიშხალია, გონებაში კი მხოლოდ ერთი კითხვა მიტრიალებს: როგორ მივედით აქამდე, რომ ფული და ქონება ყველაფერს ანგრევს? ეს დღე სავსეა დაძაბულობით, ცრემლებითა და რთული არჩევანებით, სადაც სიყვარული და სიხარბე ერთმანეთს ეჯახება, მე კი ვცდილობ, საკუთარი თავი შევინარჩუნო.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ერთი ჩვეულებრივი სადღესასწაულო საღამო ჩემს ცხოვრებაში ნამდვილ დრამად გადაიქცა. დედამთილის მკაცრი სიტყვები და ოჯახის დაძაბული ატმოსფერო მაიძულებს საკუთარ არჩევანზე დავფიქრდე. იქნებ, ზოგჯერ ყველაზე ახლობლებიც კი ვერ გვიგებენ ისე, როგორც გვინდა.
ერთი წამით დაინგრა ჩემი ცხოვრება, როცა ჩემი შვილის, გეგას შეცდომის გამო სახლი დავკარგე. სირცხვილში და ბრაზში ვცხოვრობდი უცხო ხალხში, მაგრამ ბოლოს მივხვდი, რას ნიშნავს ნამდვილი პატიება. ეს არის ჩემი ამბავი ტკივილის, გარდაქმნისა და თავიდან დაწყების შესახებ.
მე ვარ ვიქტორია, ქალი, რომელმაც მთელი ცხოვრება ოჯახს მიუძღვნა, მაგრამ დღეს საკუთარ სახლში უცხოდ ვგრძნობ თავს. შვილიშვილს ვეღარ ვცნობ, შვილი კი თითქოს კედელს აშენებს ჩემსა და მის ოჯახს შორის. ეს არის ჩემი ბრძოლა მარტოობის, გაუგებრობისა და სიყვარულისთვის, რომელსაც სიტყვებით ვერ გადმოსცემ.