ჩემი სიძე მოულოდნელად შემოვიდა სახლში და პირდაპირ მითხრა, რომ ეშინია ჩემი შვილიშვილების მომავლის. მისი სიტყვები ჩემს გულში ღრმად ჩაიწვნენ და მთელი ოჯახი ქაოსში ჩააგდო. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვით შეცდომა და როგორ გადავარჩინოთ ერთმანეთი.
ოთხმოცდაათი წლის ასაკში, საკუთარ დაბადების დღეზე, ვიგრძენი, რომ ჩემი ცხოვრება სხვებისთვის იყო გაწირული. ქორწინება სიყვარულის გარეშე, შვილების გაზრდა და საბოლოოდ მარტო დარჩენა — ეს იყო ჩემი რეალობა. ახლა ვცდილობ, საკუთარი თავი თავიდან ვიპოვო და ვკითხო: ღირს თუ არა საკუთარი ბედნიერების მსხვერპლად შეწირვა?
ჩვეულებრივ პარასკევს დედამთილს ბავშვების მოვლა ვთხოვე, მაგრამ მისი უარი ყველაფერს თავდაყირა დააყენებს. ამ ამბავში ვყვები, როგორ აღმოვაჩინე ჩემი ქმრისა და მისი დედის ურთიერთობის ნამდვილი სახე და როგორ მომიწია სიმართლისთვის თვალის გასწორება. ეს არის ისტორია იმედგაცრუებაზე, გამბედაობის პოვნაზე და იმაზე, როგორ შეიძლება ოჯახური კავშირები ტვირთიც იყოს და ხსნაც.
ჩემი ქმრის გარდაცვალების შემდეგ მეგონა, რომ მარტოობას შევეგუე, მაგრამ შვილიშვილის კეთილგანწყობილმა სიურპრიზმა ოჯახში ძველი ჭრილობები გააღვიძა. ერთი პატარა ლეკვი თითქოს ყველაფერს შეცვლიდა, მაგრამ სინამდვილეში, მან ჩვენი ურთიერთობები სულ სხვა კუთხით დაგვანახა. ახლა ვცდილობ გავიგო, რა უფრო მნიშვნელოვანია — მარტოობასთან ბრძოლა თუ ოჯახური სიმშვიდე.
ეს არის ჩემი ისტორია – ემილიას ისტორია, ქალისა, რომელმაც ოთხი მძიმე ოპერაცია გადაიტანა და ახლა ბოლო ქიმიოთერაპიისთვის ემზადება. ჩემი ქმარი, ივანე, მთელი ამ წლების განმავლობაში ჩემი ყველაზე დიდი საყრდენი იყო, მაგრამ სწორედ ბოლო დღეს მან შეძლო ჩემი გაოცება და იმედის დაბრუნება. ეს ამბავი სიყვარულზე, ბრძოლაზე და იმაზეა, თუ როგორ შეუძლია ერთ ადამიანს შეცვალოს სხვისი ცხოვრება.
ეს არის ჩემი ამბავი, სადაც ოჯახური სიყვარული და ერთგულება ყოველდღიურ ბრძოლად იქცა. დედამთილი მხოლოდ მაშინ მირეკავს, როცა ქმარს პრემია აქვს, და ჩვენი სიხარული ყოველთვის ვიღაცის მოთხოვნებში იკარგება. ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება ოჯახი და იწყება სარგებლობა.
ეს არის ჩემი ამბავი — სამი შვილის მამა ვარ, რომელმაც ყველაზე რთულ პერიოდში რწმენასა და ლოცვაში იპოვა ძალა. ოჯახური კრიზისი, ემიგრაცია და ყოველდღიური ბრძოლა გადარჩენისთვის ჩემი ცხოვრების ნაწილი გახდა. ამ ისტორიაში გაგიზიარებთ, როგორ შევძელი სირთულეების გადალახვა და როგორ მჯერა, რომ რწმენა ადამიანს ყველაფერს აძლევს.
ეს ჩემი ისტორიაა, თუ როგორ დამემართა ყველაფერი ერთდროულად – ფინანსური კრიზისი, ოჯახური დაძაბულობა და რწმენის გამოცდა. ვყვები, როგორ ვიპოვე ძალა ლოცვაში და როგორ დამეხმარა ღმერთი ყველაზე რთულ პერიოდში. ეს ამბავი იმაზეა, რომ იმედის დაკარგვა არ შეიძლება, თუნდაც ყველაფერი წინააღმდეგ წავიდეს.
ეს ჩემი ისტორიაა, როგორ ვცდილობდი ოჯახის მოლოდინებსა და პირად პასუხისმგებლობებს შორის ბალანსის პოვნას. ყოველდღიური დაძაბულობისა და შინაგანი ბრძოლების ფონზე რწმენამ და ლოცვამ მომცა ძალა, რომ საკუთარი თავი არ დამეკარგა. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ყველაზე რთულ დროსაც კი იპოვო შინაგანი სიმშვიდე.
ყველაფერი დაიწყო იმ ღამით, როცა ბინიდან 3B გამუდმებული კვნესა და ტირილი ისმოდა. ვერავინ ბედავდა კარზე დაკაკუნებას, მაგრამ ბოლოს სიმამაცე მოვიკრიბე და გადავწყვიტე გავრკვეულიყავი, რა ხდებოდა იქ. რაც დავინახე, სამუდამოდ შემეცვალა წარმოდგენა ადამიანებზე, მარტოობაზე და იმაზე, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ერთმანეთისთვის თვალის შევლება.
ეს არის ჩემი ამბავი, ნინოსი, რომელიც მეუღლესთან ერთად ემიგრაციაში დედამთილის სახლში ვცხოვრობდი. დაძაბულობამ და უთანხმოებამ ოჯახში საბოლოოდ გადაგვაწყვეტინა, რომ ახალი ცხოვრება დაგვეწყო. მოგიყვებით, როგორ შევძელით ურთიერთობის გადარჩენა და ბედნიერების პოვნა, როცა ყველაზე რთული არჩევანი გავაკეთეთ.
ეს არის ჩემი ამბავი, თუ როგორ მომიწია დედაჩემის მოვლა მძიმე სიბერეში. რწმენა და ლოცვა ერთადერთი იყო, რაც ძალას მაძლევდა ყოველდღიურ ბრძოლაში. ამ ისტორიაში ვყვები, როგორ შევძელი საკუთარი თავის პოვნა და დედის სიყვარულის ხელახლა აღმოჩენა.