ერთ ჩვეულებრივ დღეს ქუჩაში უცნობ ქალს დავეხმარე, ვერც კი წარმოვიდგენდი, რომ ის იყო ადამიანი, რომელმაც წლების წინ დედაჩემის ცხოვრება გაანადგურა. სიმართლის გაგების შემდეგ, ჩემში ყველაფერი აირია: სიბრაზე, იმედგაცრუება და კითხვა – შემეძლო კი პატიება? ეს ამბავი იმაზეა, როგორ შეიძლება წარსული ყველაზე მოულოდნელ მომენტში დაგეწიოს და ცხოვრება თავდაყირა დაგიყენოს.
დედაჩემთან კვირაობის სადილი ყოველთვის ოჯახური ტრადიცია იყო, მაგრამ ამჯერად ყველაფერი შეიცვალა, როცა სიძემ, იოსებმა, ხმამაღლა თქვა ის სიმართლე, რასაც წლებია ყველა ვმალავდით. მაგიდასთან ატმოსფერო უცებ გადაიქცა ბრძოლის ველად, სადაც თითოეული სიტყვა უფრო მეტად გვტკენდა, ვიდრე ზედმეტად მარილიანი სუპი. ახლა ვკითხულობ საკუთარ თავს: ღირს კი სიმშვიდისთვის ტყუილში ცხოვრება, თუ ჯობია სიმართლე ითქვას და ოჯახი დაინგრეს?
პირველი დღიდან მინდოდა, ჩემს შვილს ყველაფერი საუკეთესო ჰქონოდა, მაგრამ ვერ წარმოვიდგენდი, რომ ამის გამო მთელი სოფელი დამგმობდა. ძვირადღირებული ტანსაცმელი და უჩვეულო სახელი გახდა მიზეზი, რის გამოც ყველაზე ახლობლებმაც კი ზურგი მაქციეს. ახლა ვეკითხები საკუთარ თავს – სად გადის ზღვარი სიყვარულსა და გადაჭარბებას შორის?
ეს არის ჩემი ამბავი, მარტოხელა დედის, რომელიც ცდილობს, პატარა სერენიტის ბედნიერი ბავშვობა აჩუქოს და ამავე დროს, 84 წლის მამინაცვალ რალფზე იზრუნოს. როცა ვცადე, რალფისთვის უკეთესი გარემო შემეთავაზებინა, ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ეს ისტორიაა დანაშაულის გრძნობის, სიყვარულის, ოჯახური კონფლიქტებისა და იმაზე ფიქრის შესახებ, სად გადის ზღვარი ჩვენს მოვალეობებსა და პირად ბედნიერებას შორის.
ყველაფერი დაიწყო ერთი ჩვეულებრივი საღამოთი, როცა ჩემი სიძე გაბრაზებული შემოვარდა სახლში და შვილიშვილი წაიყვანა. მთელი ცხოვრება ფერმაზე გავატარე, შრომამ გამზარდა და სიყვარულმა გამაძლიერა, მაგრამ ოჯახის გაუგებრობამ გული დამიმძიმა. ახლა ვზივარ ცარიელ სამზარეულოში და ვფიქრობ: ნუთუ მართლა მე დავუშვი შეცდომა?
ერთ დილას, როცა ჩემი შვილი, ნიკოლოზი, ბრაზით მომიჯახუნა კარი, მეგონა, ეს კიდევ ერთი ჩვეულებრივი კამათი იყო. იმ დღეს რაღაც სამუდამოდ შეიცვალა. ეს ჩემი ამბავია, როგორ დაიშალა ჩემი ოჯახი, როგორ დავრჩი მარტო და როგორ ვისწავლე თავიდან ნდობა – საკუთარი თავის, სხვების და სიყვარულის, რომელიც ზოგჯერ სრულიად მოულოდნელად მოდის.
ყველაფერი დაიწყო მაშინ, როცა მეზობელმა მკაცრად შემომხედა და მითხრა: „შენს ბებიას ასე უყურებ?“. ეს ერთი წინადადება იყო, რომელმაც ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება სიყვარული და იწყება პასუხისმგებლობა, და როგორ უნდა იცხოვრო მაშინ, როცა ყველას თავისი სიმართლე აქვს.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობ გავუმკლავდე ცხოვრებისეულ სირთულეებს, მარტო აღვზარდე შვილები და მივიღო ყველაზე რთული გადაწყვეტილება – არ დავუტოვო მემკვიდრეობა ჩემს შვილს. ეს ამბავი სავსეა შინაგანი ბრძოლებით, ოჯახური კონფლიქტებითა და იმედგაცრუებებით. მინდა გაგიზიაროთ ჩემი განცდები და გკითხოთ: მართლა სწორი ვარ თუ არა?
მე ვარ ნინო, ქალი, რომელმაც საკუთარ სახლში დაკარგა თავისუფლება. მამაჩემის კეთილი განზრახვა მალე გადაიქცა ტვირთად, რომელმაც ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ეს არის ამბავი იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ყველაზე ახლობელი ადამიანი შენს ყველაზე დიდ ტკივილად იქცეს.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ოჯახური სიყვარული, პასუხისმგებლობა და ტკივილი ერთმანეთს ეჯახება. ჩემი ქმარი ბრაიანი დაჟინებით მოითხოვდა, რომ მისი ავადმყოფი ბებია, ნორა, ჩვენთან გადმოსულიყო საცხოვრებლად. ჩემი წინააღმდეგობის შემდეგ ყველაფერი შეიცვალა და ახლა ვცდილობ გავიგო, რა უფრო მნიშვნელოვანია — საკუთარი სიმშვიდე თუ ოჯახის ერთიანობა.
მე ვარ ელი, და ერთი ჩვეულებრივი დღე სამუდამოდ შემეცვალა. როცა ბებიასა და ჩემს პატარა გოგონას შორის უცნაური რამ დავინახე, ჩემი სამყარო თავდაყირა დადგა. ახლა ჩემი ოჯახი ნგრევის პირასაა და აღარ ვიცი, ვის ვენდო.
მე ვარ ნინო, ქალი, რომელმაც ექვსი ადამიანის ცხოვრებისეული სიბრძნე მოისმინა, მაგრამ არც ერთი არ გავითვალისწინე. ახლა, წლების შემდეგ, ვხვდები, რომ თითოეული მათგანის სიტყვები ჩემი ცხოვრების გზაზე გადამწყვეტი შეიძლებოდა ყოფილიყო. ეს არის ჩემი მონათხრობი დანაკარგებზე, სინანულზე და იმაზე, თუ როგორ გვავიწყდება ყველაზე მნიშვნელოვანი რჩევები.