საკუთარ სახლში თავს სტუმრად ვგრძნობ მას შემდეგ, რაც ბიძაშვილი შევიფარე. ყოველთვის მეგონა, რომ სიკეთე უკან ბრუნდება, მაგრამ ცხოვრება სხვაგვარად დამხვდა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება დახმარება და იწყება საკუთარი თავის დაკარგვა.
სამოცდამეათე ზარი იყო, რაც ზოსიას ნომერზე ვრეკავდი, მაგრამ პასუხი არ იყო. ჩემი შვილი, ჩემი მეგობარი, ახლა მეუბნება, რომ მის ქორწილში არ უნდა მივიდე. როგორ შეიძლება ასე დაგავიწყდეს დედის სიყვარული?
ეს არის ჩემი ისტორია, დედის, რომელმაც ყველაფერი დათმო შვილის გადასარჩენად. სახლი გავყიდე, რომ ნიკას კრიზისში დავხმარებოდი, მაგრამ რამდენიმე თვეში აღმოვაჩინე, რომ ფული აზარტულ თამაშებში გაფლანგა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ ტკივილთან ერთად.
პირველად რომ დედამთილის სახლში შევედი, მაშინვე უცხოდ ვიგრძენი თავი. წლების განმავლობაში მეგონა, რომ ის იყო ჩემი უბედურების მიზეზი, მაგრამ როცა დაქვრივდა, ყველაფერი შეიცვალა. ახლა ვხვდები, რამდენად მწარედ ვცდებოდი და როგორ დავკარგე საკუთარი თავი ოჯახური ომების შუაგულში.
ოც წელზე მეტი დედაჩემის ავადმყოფობის ჩრდილში ვიცხოვრე, საკუთარი თავი დავკარგე. ახლა, როცა ის აღარ არის, აღმოვაჩინე, რომ ყველაფერი, რისთვისაც ვიბრძოდი, სხვას დარჩა. ვცდილობ გავიგო, რა აზრი ჰქონდა ამ ყველაფერს და როგორ უნდა ვიცხოვრო ახლა, როცა აღარაფერი მაქვს.
სამი წლის წინ, როცა ჩემი შვილი დახმარებას მთხოვდა, არც კი დავფიქრებულვარ. მეგონა, დროებითია, მაგრამ დღემდე ვზივარ შვილიშვილებთან, ვამზადებ საჭმელს, ვასწავლი გაკვეთილებს და საკუთარ ცხოვრებას ვკარგავ. ახლა კი ვეკითხები საკუთარ თავს: სად მთავრდება დედობრივი სიყვარული და იწყება საკუთარი თავის დავიწყება?
ჩემი შვილი იყო ჩემი სამყარო, მაგრამ დღეს მან მითხრა, რომ აღარ უნდა, მოულოდნელად მივიდე მასთან. მთელი ცხოვრება მისთვის დავთმე, ახლა კი ვგრძნობ, თითქოს უცხო გავხდი მისთვის. ეს ამბავი არის დედისა და შვილის ურთიერთობის რთული გზის შესახებ, სადაც სიყვარული და ტკივილი ერთმანეთს ენაცვლება.
დღეს პირველად ცხოვრებაში ვთქვი „არა“ ჩემს შვილს და მის ცოლს. წლებია, საკუთარ სახლში სტუმარივით ვგრძნობ თავს, რადგან ჩემი სიკეთე სხვებმა თავისთავად მიიღეს. ახლა კი, როცა კარი დავხურე, პირველად ვიგრძენი, რომ ჩემი ცხოვრება ისევ მე მეკუთვნის.
ჩემი შვილი თავის ბიზნესს იწყებდა, მე კი მის გვერდით ვიყავი როგორც ბუღალტერი, დამლაგებელი და ბანკირი. ყველაფერი გავიღე მისთვის, მაგრამ ბოლოს მარტო დავრჩი, გულგატეხილი და კითხვებით სავსე. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება დედობრივი სიყვარული და იწყება საკუთარი თავის დაკარგვა.
საღამოს, როცა მეგონა, რომ ყველაფერი კარგად იყო, შემთხვევით მოვისმინე საუბარი, რომელმაც ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ემიგრაციაში მცხოვრებ შვილთან სტუმრობისას აღმოვაჩინე, რომ ჩვენი ოჯახი დიდი გამოცდის წინაშე იდგა. ეს ამბავი არის სიყვარულზე, ტკივილზე და იმაზე, თუ როგორ გვცვლის ერთი მოულოდნელი სიმართლე.
დედამ ბინა მე დამიტოვა, მაგრამ ახლა ოჯახის წევრები მეძახიან ხარბს. არასდროს მითხოვია ეს ბინა, უბრალოდ ასე გადაწყვიტა დედამ. ახლა კი, როცა მისი აღარ არის, ჩემი ცხოვრება მთლიანად შეიცვალა და ვცდილობ გავიგო, მართლა ვარ თუ არა დამნაშავე.
ჩემი ქმრის დაკრძალვაზე, როცა მიწის ხმა გავიგონე, მივხვდი, რომ ჩემი ცხოვრება სამუდამოდ შეიცვალა. მისი სიკვდილის შემდეგ აღმოვაჩინე, რომ უზარმაზარი ვალები დაგვრჩა და ყველაფერი, რასაც ვენდობოდი, მტვერივით გაიფანტა. მაგრამ ყველაზე დიდი შოკი ის იყო, თუ ვინ გამომიწოდა ხელი მაშინ, როცა ყველაზე მეტად მჭირდებოდა.