მე ვარ მილენა, დედა და ბებია, მაგრამ ბოლო ერთი წელია, თითქოს ჩემს შვილს და მის ოჯახს ცხოვრებიდან ამოვშალივარ. ჩემი რძალი, ელენე, მუდამ დისტანციას ინარჩუნებს, ხოლო მარკო, ჩემი შვილი, ჩუმადაა და თავს მარიდებს. ეს არის ჩემი ისტორია ტკივილის, ეჭვების, ოჯახური საზღვრებისა და კითხვების შესახებ, რომლებიც მოსვენებას არ მაძლევს.
ერთ ცივ დეკემბრის ღამეს, ჩემი შვილი ატირებულმა დამირეკა და დახმარება მთხოვა – მარტო ვერ უმკლავდებოდა პატარა შვილს. წლები მე გავზარდე ჩემი შვილიშვილი, სანამ ის კარიერას იშენებდა, მაგრამ დაბრუნების შემდეგ დამადანაშაულა, რომ შვილი წავართვი. ახლა, როცა ყველა ტკივილითა და წყენით ვდგავართ ერთმანეთის წინაშე, ვერ ვხვდები, სად დავუშვი შეცდომა.
დედაჩემი, მარინე, მუდამ მომავლის შიშით ცხოვრობს, ყველაფერს ზოგავს და ბედნიერებას ვერ პოულობს. მე და ჩემი და, ნინო, ვცდილობთ გავიგოთ, რა სჭირდება სინამდვილეში ოჯახს — სიმშვიდე თუ თავისუფლება. ეს ამბავი მოგიყვებათ, როგორ შეიძლება ეკონომია გადაიზარდოს ტვირთად და როგორ ვეძებთ საკუთარ გზას სიხარულისკენ.
მე ვარ ნინო, თბილისელი გოგო, რომლის ოჯახიც ახლა ყველაზე რთულ გამოცდას გადის. ჩემი ძმა, ირაკლი, ქორწილისთვის ფულს ითხოვს და ჩვენი მშობლების სახლის გაყიდვას აპირებს. ამ ამბავმა მთელი ოჯახი ერთმანეთს გადაჰკიდა და არ ვიცი, როგორ გადავრჩეთ ამ ქაოსში.
ეს არის ჩემი ამბავი, სადაც ვცდილობ ვიყო კარგი დედა და ერთგული შვილი. მამინაცვალი, რომელიც ჩემთვის მამაზე ძვირფასია, უარს ამბობს მოხუცთა სახლში გადასვლაზე, მე კი ყოველდღე ვგრძნობ, როგორ მემსხვრევა გული არჩევანის წინაშე. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ერთი ადამიანის სიყვარული და პასუხისმგებლობა გახდეს მთელი ოჯახის დრამის მიზეზი.
პირველი დღიდანვე ქმრის ოჯახში თავს უცხოდ ვგრძნობდი. ჩემი ხმა და სურვილები თითქოს არავის ესმოდა, ქმარი კი დედამისის მხარეს იდგა. ეს არის ჩემი ამბავი ტკივილის, მარტოობისა და იმ ძალის შესახებ, რომელიც საკუთარ თავში აღმოვაჩინე.
ეს არის ჩემი ამბავი, სადაც ვცდილობ გავთავისუფლდე დედაჩემის მუდმივი კონტროლისგან. ყოველდღე ვიბრძვი საკუთარი არჩევანის უფლებისთვის, მაგრამ ოჯახური ტრადიციები და ემოციები ყველაფერს ართულებს. იქნებ თქვენც გქონიათ მსგავსი გამოცდილება?
ეს არის ჩემი ამბავი, როგორ გამიმეტა საუკეთესო მეგობარმა, ნინომ, მხოლოდ იმიტომ, რომ მისი ქორწილისთვის საკმარისად ლამაზი არ ვიყავი. ამ ღალატმა ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა, მაგრამ საბოლოოდ საკუთარ თავში ძალა ვიპოვე. ახლა ვეკითხები საკუთარ თავს და თქვენც: ღირს კი მეგობრობა ასეთ ტკივილს?
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც პენსიაზე გასვლის შემდეგ ფინანსური დახმარება შევწყვიტე და ჩემი ქალიშვილი თითქოს აღარ მჭირდება. მთელი ცხოვრება ვშრომობდი, რომ მისთვის ყველაფერი მიმეცა, მაგრამ ახლა, როცა აღარ შემიძლია, შვილიშვილსაც ვეღარ ვხედავ. ამ ამბავმა დამაფიქრა, რა უფრო მნიშვნელოვანია — ფული თუ სიყვარული.
სამი წელი გავატარე ფსიქიატრიულში, სადაც არ უნდა ვყოფილიყავი. ჩემი ვინაობა შეეშალათ და ამ შეცდომამ ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ახლა, როცა გარეთ ვარ, ვცდილობ გავიგო, როგორ შეიძლება ასე მარტივად დაგკარგონ ადამიანები სისტემაში.
ოთახში დედამთილის ყვირილმა შემარხია – მაცივრის თაროების გაყოფა შევთავაზე და ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ოთხი წელია, ერთ ჭერქვეშ ვცხოვრობთ: მე, ჩემი ქმარი ფრანკი, ჩვენი პატარა ნევეა და დედამთილი, ქალბატონი გიაანა. გასვლის გზა არ გვაქვს, მაგრამ ყოველდღიური ბრძოლა ურთიერთგაგებისთვის სულ უფრო მძიმდება.
დედაჩემი ჩემთან გადმოვიდა საცხოვრებლად, მაგრამ ახლა ისე გრძნობს თავს, თითქოს სტუმარია. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლების, ოჯახური კონფლიქტებისა და სიყვარულის შესახებაა. ვცდილობ გავიგო, როგორ ვაქციო ჩვენი სახლი მის სახლადაც.