ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობ დავუმტკიცო ჩემს ქმარს, რომ მხოლოდ დიასახლისი კი არა, ადამიანი ვარ ოცნებებითა და სურვილებით. ოჯახური კონფლიქტები, შრომა და საკუთარი თავის ძიება — ყველაფერი ერთად. იქნებ თქვენც გქონიათ მსგავსი განცდები და რჩევა გაქვთ ჩემთვის?
ჩვეულებრივ შაბათ დღეს, სარდაფში ჩემი ქმრის ძველი დღიური ვიპოვე. რაც იქ წავიკითხე, თავდაყირა დააყენა ჩემი წარმოდგენა ჩვენს ცხოვრებაზე. ახლა აღარ ვიცი, შევძლებ თუ არა ოდესმე თვალებში შევხედო მას.
ყოველთვის ოჯახი იყო ჩემთვის მთავარი. მე ვიყავი ის, ვინც ყველაფერს აკონტროლებდა, მაგრამ ახლა, როცა ყველაზე მეტად მჭირდებოდა ყურადღება, დავრჩი მარტო. ეს არის ჩემი ამბავი, სადაც სიყვარული, ტკივილი და მიტოვებულობის გრძნობა ერთმანეთს ებრძვის.