ეს არის ჩემი ისტორია, თუ როგორ დამეხმარა რწმენა და ლოცვა მაშინ, როცა ოჯახში დაპირებულ ბინას დავუპირისპირდით. ემოციური ბრძოლა, დაძაბული დიალოგები და შინაგანი ტკივილი — ყველაფერი ეს გამოვიარე, სანამ სიმშვიდე ვიპოვე. ახლა ვხვდები, რომ ზოგჯერ ყველაზე რთულ მომენტებში რწმენა ერთადერთი გზაა.
ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა მას შემდეგ, რაც მარკთან ერთად ცხოვრება დავიწყე. მისი ქალიშვილი სოფი ყოველ ჯერზე მოულოდნელად მოდიოდა, ჩვენი შეთანხმებების მიუხედავად. ვცდილობდი მარკის დაკარგვის შიშსა და შინაგანი ბრაზის კონტროლს, მაგრამ ყველაფერი უფრო და უფრო რთულდებოდა.
მე ვარ ნინო, და ჩემი დაბრუნება ლეასთან და მის მეუღლესთან, ბენჯამინთან, ერთ ბინაში, მოულოდნელად ნამდვილ ქაოსად იქცა. ახლა ბენჯამინი განქორწინებას აპირებს და ყველაფერში მე მადანაშაულებს. არ ვიცი, როგორ მოვიქცე, რომ ოჯახი არ დავანგრიო და საკუთარი თავიც არ დავკარგო.
ეს ამბავი იმ დღიდან იწყება, როცა ბავშვები დედამთილთან დავტოვე და უკან დაბრუნებულმა ისეთი რამ ვნახე, რაც არასდროს დამავიწყდება. დედამთილის უკიდურესმა ეკონომიამ ოჯახში დიდი განხეთქილება გამოიწვია და მაიძულა, თავიდან შემეფასებინა, სად გადის ზღვარი ოჯახის წევრებს შორის. ეს ისტორია არის სიყვარულზე, ტკივილზე და იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ზოგჯერ ყველაზე ახლობელმა ადამიანმაც გატკინოს.
ეს ჩემი ისტორიაა, ნინო ვარ, ქართველი ემიგრანტი მადრიდში. ბებიის მემკვიდრეობამ ჩვენი ოჯახი ორ ნაწილად გაყო და სიყვარულიც გამოცდას ჩაუტარდა. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ შეიძლება უსამართლობამ და ოჯახის წევრების არჩევანმა ყველაზე ახლობლებს შორისაც კი გაუცხოება და ტკივილი გამოიწვიოს.
ეს არის ჩემი ისტორია, ნანა გიორგაძის, ქართველი მასწავლებლის, რომელიც ემიგრაციაში, ამერიკაში, სკოლაში მუშაობდა. ჩემი ცხოვრების ყველაზე მტკივნეული დღე მაშინ დადგა, როცა მოსწავლეებმა დამცინეს და დამამცირეს ისე, რომ თავი სრულიად მარტო და უძლური ვიგრძენი. ეს ამბავი არა მხოლოდ ჩემს ტკივილზეა, არამედ იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ერთი სიტყვა ან ქცევა ადამიანის ცხოვრებას სამუდამოდ დაასვამს დაღს.
ჩემი ქმრის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ხმის მოსმენა მატარებლის სადგურზე ჩემი ერთადერთი ნუგეში იყო. როცა ეს ხმა შეცვალეს, მთელი ჩემი სამყარო კიდევ ერთხელ დაინგრა და მე ყველაფერს ვეცადე, რომ მისი ხმა უკან დამებრუნებინა. ეს არის ჩემი ემოციური ბრძოლა, ოჯახური კონფლიქტები და იმედის ძიება უცხო ქვეყანაში.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობდი, შერეული ოჯახის კონფლიქტი გადამეწყვიტა, მაგრამ საბოლოოდ ყველაზე ძვირფასი დავკარგე. ჩემი შვილის, თიმოთის, გაგზავნა სოფელში თითქოს გამოსავალი იყო, მაგრამ ამან ჩვენი ოჯახი კიდევ უფრო დააშორა. ახლა ვცდილობ გავიგო, იყო თუ არა ეს სწორი არჩევანი და როგორ უნდა ვიცხოვროთ დანაკარგთან ერთად.
მე ვარ ნინო, საბავშვო ბაღის მასწავლებელი თბილისში. პატარა ნიკას ჩუმმა ტკივილმა და ოჯახურმა ბრძოლამ სამუდამოდ შემიცვალა ბავშვებზე და მათ სამყაროზე წარმოდგენა. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ ვცდილობდი დახმარებას მაშინაც კი, როცა ყველაფერი ჩემს წინააღმდეგ იყო.
ჩემი ქმრის მშობლები შეძლებულები არიან, ჩვენ კი ყოველდღიურ ფინანსურ ბრძოლაში ვართ. მათ შვილიშვილს ძვირადღირებულ სათამაშოებს ყიდულობენ, მაგრამ სახლში წაღების უფლებას არ აძლევენ — ეს ყველაფერი ჩვენს ოჯახში დაძაბულობას და გაუგებრობას იწვევს. ეს ჩემი ემოციური ამბავია, სადაც სიყვარულსა და პატივისცემას მატერიალური შესაძლებლობები და ოჯახური კონფლიქტები ეჯახება.
ჩემი სახელი ნინოია. ერთ ჩვეულებრივ საღამოს ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დადგა, როცა გავიგე, რომ ჩემი ქმარი მღალატობდა. ეს არის ამბავი იმის შესახებ, როგორ ვიპოვე ძალა რწმენაში, ოჯახში და საკუთარ თავში, რათა თავიდან ავაშენე ჩემი ცხოვრება.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ერთი გადაწყვეტილება მთელ ოჯახს თავდაყირა აყენებს. ვცდილობ, სწორად მოვიქცე, მაგრამ ჩემი შვილის წყენა და შვილიშვილების გაუცხოება გულს მტკენს. იქნებ თქვენ მითხრათ, რა უნდა მექნა სხვანაირად?