ყველაფერი იმ დღეს დაიწყო, როცა დედაჩემი, ნანა, ხმამაღლა დამიყვირა: „აღარ შემიძლია ამ ქაოსში ცხოვრება! შენ ხომ მითხარი, ეს სახლი შენ გეკუთვნის!“ ბავშვობიდან მეგონა, რომ ყველაფერი მქონდა, მაგრამ სინამდვილეში, თავისუფლება არასდროს მქონია. ახლა კი, როცა დედა წავიდა, ვხვდები, რამდენი რამე დავკარგე და რამდენი კითხვა დამრჩა პასუხგაუცემელი.
ეს არის ჩემი ამბავი, სადაც ვცდილობ ვიყო კარგი დედა და ერთგული შვილი. მამინაცვალი, რომელიც ჩემთვის მამაზე ძვირფასია, უარს ამბობს მოხუცთა სახლში გადასვლაზე, მე კი ყოველდღე ვგრძნობ, როგორ მემსხვრევა გული არჩევანის წინაშე. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ერთი ადამიანის სიყვარული და პასუხისმგებლობა გახდეს მთელი ოჯახის დრამის მიზეზი.
სარკეში საკუთარ თავს ვუყურებდი და ვეღარ ვცნობდი იმ ქალს, რომელიც მიყურებდა. ივანესთან ჩემი სიყვარული ზღაპარივით დაიწყო, მაგრამ მისი ყოფილი ცოლის, ლანას გამოჩენამ ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ეს არის ჩემი ამბავი, როგორ ვებრძოლე ეჭვიანობას, საკუთარ დაურწმუნებლობას და ბოლოს მივხვდი, რომ ყველაზე რთული ბრძოლა საკუთარ თავთანაა.
ერთ დილას, როცა ჩემი შვილი, ნიკოლოზი, ბრაზით მომიჯახუნა კარი, მეგონა, ეს კიდევ ერთი ჩვეულებრივი კამათი იყო. იმ დღეს რაღაც სამუდამოდ შეიცვალა. ეს ჩემი ამბავია, როგორ დაიშალა ჩემი ოჯახი, როგორ დავრჩი მარტო და როგორ ვისწავლე თავიდან ნდობა – საკუთარი თავის, სხვების და სიყვარულის, რომელიც ზოგჯერ სრულიად მოულოდნელად მოდის.
გუშინ დედამთილი მოულოდნელად მოვიდა და სახლში არ შევუშვი. ეს გადაწყვეტილება ჩემთვის ძალიან მძიმე იყო, მაგრამ საკუთარი ოჯახის სიმშვიდისთვის აუცილებელი. ახლა ვზივარ და ვფიქრობ, მართლა სწორად მოვიქეცი თუ არა.
მე ვარ ლევანი, და ეს ჩემი ისტორიაა, თუ როგორ დამეკარგა ძმა, იოსუა, როცა მისი ცოლი და დედამთილი ჩვენს ოჯახში შემოვიდნენ. ჩვენი ძველი ერთობა ნელ-ნელა დაიშალა, რადგან იოსუა ყველაფერს ერიდებოდა და არასდროს ამბობდა საკუთარ აზრს. ახლა კი ვცდილობ გავიგო, შეიძლებოდა თუ არა რამე სხვანაირად ყოფილიყო.
პირველი დღიდანვე ქმრის ოჯახში თავს უცხოდ ვგრძნობდი. ჩემი ხმა და სურვილები თითქოს არავის ესმოდა, ქმარი კი დედამისის მხარეს იდგა. ეს არის ჩემი ამბავი ტკივილის, მარტოობისა და იმ ძალის შესახებ, რომელიც საკუთარ თავში აღმოვაჩინე.
ყველაფერი იმ დღეს დაიწყო, როცა დედამთილმა და მამამთილმა მითხრეს, რომ ქორწილის ფული არ ჰქონდათ, მიუხედავად იმისა, რომ სტუმრების სია უკვე გაორმაგებული იყო. მე და ჩემი მეუღლე, ავერი, ოცნებებში ვცხოვრობდით, სანამ რეალობამ თავში ჩაქუჩივით არ დაგვარტყა. ეს ამბავი მხოლოდ ფულზე კი არა, ნდობაზე, ოჯახურ ურთიერთობებსა და საკუთარ თავთან ბრძოლაზეა.
ოთახში დედამთილის ყვირილმა შემარხია – მაცივრის თაროების გაყოფა შევთავაზე და ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ოთხი წელია, ერთ ჭერქვეშ ვცხოვრობთ: მე, ჩემი ქმარი ფრანკი, ჩვენი პატარა ნევეა და დედამთილი, ქალბატონი გიაანა. გასვლის გზა არ გვაქვს, მაგრამ ყოველდღიური ბრძოლა ურთიერთგაგებისთვის სულ უფრო მძიმდება.
დედაჩემი ჩემთან გადმოვიდა საცხოვრებლად, მაგრამ ახლა ისე გრძნობს თავს, თითქოს სტუმარია. ეს ამბავი ჩემი შინაგანი ბრძოლების, ოჯახური კონფლიქტებისა და სიყვარულის შესახებაა. ვცდილობ გავიგო, როგორ ვაქციო ჩვენი სახლი მის სახლადაც.
აგვისტოს ბოლოს დედამ დამირეკა და თბობის ფულში დახმარება მთხოვა. მე და ჩემი და, ნინო, ყოველთვის ვცდილობდით მის გვერდით ვყოფილიყავით, მაგრამ ამჯერად ყველაფერი სხვანაირად დასრულდა. ეს ამბავი არა მხოლოდ დედის მარტოობაზეა, არამედ იმ საიდუმლოზე, რომელმაც ჩვენი ოჯახი სამუდამოდ შეცვალა.
ეს არის ჩემი ისტორია, სადაც ვცდილობ გავუმკლავდე ცხოვრებისეულ სირთულეებს, მარტო აღვზარდე შვილები და მივიღო ყველაზე რთული გადაწყვეტილება – არ დავუტოვო მემკვიდრეობა ჩემს შვილს. ეს ამბავი სავსეა შინაგანი ბრძოლებით, ოჯახური კონფლიქტებითა და იმედგაცრუებებით. მინდა გაგიზიაროთ ჩემი განცდები და გკითხოთ: მართლა სწორი ვარ თუ არა?