ამ ღამით, ჩემი შვილი და რძალი სახლიდან გავაგდე. დედა ვარ, მაგრამ მივხვდი, რომ საკუთარი თავის დაცვა და საზღვრების დაწესება აუცილებელია. ეს არის ჩემი ისტორია ტკივილზე, სიყვარულზე და მსხვერპლის ფასზე.
მამაკაცის ოჯახში ყოველთვის უხილავად ვგრძნობდი თავს. დედამთილი არასდროს მტოვებდა შეურაცხყოფის გარეშე, მაგრამ ერთ დღეს მოთმინების ფიალა ამევსო. ეს ერთი წინადადება ყველაფერს შეცვლიდა – ჩემს თავმოყვარეობას, ოჯახურ ურთიერთობებს და მომავალს.
მე ვარ ია. განქორწინების შემდეგ სრულიად მარტო დავრჩი, არც ბინა იყო ჩემი, არც მანქანა, არც ერთი თეთრი არ მქონდა. ეს არის ჩემი ისტორია ღალატის, ოჯახური კონფლიქტების და საკუთარი თავის თავიდან აღმოჩენის შესახებ.
ყველაფერი იმ საღამოს დაიწყო, როცა მეზობელმა ერთი წინადადება მითხრა. მეგონა, რომ ქმარი გვიანობამდე მუშაობდა ჩვენი მშვიდი მომავლისთვის, მაგრამ სიმართლე სულ სხვა აღმოჩნდა. ეს ამბავი ჩემი ნდობის, სიყვარულისა და საკუთარი თავის ძიების შესახებაა.
ეს არის ჩემი ისტორია, რომელიც იწყება მოულოდნელი ზარით ჩემი ყოფილი ქმრისგან. მისი უჩვეულო წინადადება — ბინის სანაცვლოდ ხელახლა დაქორწინება — ყველაფერს ცვლის. ახლა მე ვდგავარ არჩევანის წინაშე, რომელიც ჩემს შვილს, ოჯახს და საკუთარ ღირსებას ეხება.
დედაჩემის ზარის ხმამ მაშინვე გამაცნობიერა, რომ მძიმე დღე მელოდა. დედა და დედამთილი, ორივე მარტო და ჯიუტი, მუდმივად ითხოვდნენ ჩემს ყურადღებას, მე კი ვგრძნობდი, როგორ ვიხრჩობოდი მათ მოთხოვნებს შორის. ამ ამბავში ვყვები, რას ნიშნავს იყო ქალი, რომელიც ორ ოჯახს შორისაა გაჭედილი და ცდილობს საკუთარი თავი იპოვოს, როცა ყველა თავისკენ გექაჩება.
მე ვარ ივანა და უკვე თორმეტი წელია, რაც დამიანთან ერთად ვცხოვრობ ქორწინებაში, სადაც ფული და კონტროლი სიყვარულის ერთადერთ საზომად იქცა. ეს არის ჩემი ისტორია ღირსებისა და დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის შესახებ, როცა ოჯახის შენარჩუნების სურვილსა და დამახრჩობელ ურთიერთობიდან გაქცევის აუცილებლობას შორის ვიხლიჩები. წლების დუმილის, ჩახშობილი სკანდალებისა და დავიწყებული ოცნებების შემდეგ, საკუთარ თავს ვეკითხები: გაქცევა ხომ არ არის ერთადერთი გზა, რომ ისევ გავიხსენო, ვინ ვარ.
მე მქვია მირანდა. წლებია, სხვისი მოლოდინებისა და ქმრის კონტროლის ჩრდილში ვცხოვრობდი, სადაც ჩემი ხმა და სურვილები იკარგებოდა. ეს ამბავი მოგიყვებათ, როგორ გავბედე საკუთარი თავის პოვნა, მიუხედავად ტკივილისა და შიშისა.
ეს არის ჩემი ამბავი, როგორ გამიმეტა საუკეთესო მეგობარმა, ნინომ, მხოლოდ იმიტომ, რომ მისი ქორწილისთვის საკმარისად ლამაზი არ ვიყავი. ამ ღალატმა ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა, მაგრამ საბოლოოდ საკუთარ თავში ძალა ვიპოვე. ახლა ვეკითხები საკუთარ თავს და თქვენც: ღირს კი მეგობრობა ასეთ ტკივილს?
მე ვარ ნინო, თბილისელი დედა, რომლის ცხოვრება ერთ დღეში თავდაყირა დადგა, როცა ჩემს ოჯახში ახალი სნახა, ლეილა, შემოვიდა. ეს არის ამბავი ტრადიციასა და თანამედროვეობას შორის დაპირისპირების, ოჯახური სიყვარულისა და იმ ტკივილის, რაც შვილების დამოუკიდებლობას ახლავს. ჩემი გულწრფელი მონათხრობი იმაზე, თუ როგორ ვისწავლე, რომ შვილებს საკუთარი გზა უნდა მივცეთ.
ეს არის ჩემი ამბავი, ნინო გიორგაძის, რომელმაც მთელი ცხოვრება მხოლოდ ერთი შვილი გავზარდე და ახლა, როცა მეგონა, რომ ბედნიერება დამიდგა, ჩემი რძალი ანა მაბრალებს, რომ მის ოჯახს ვანგრევ. ვცდილობ, ჩემი ადგილი ვიპოვო ოჯახში, რომელიც თითქოს ჩემგან შორს დგას, და საკუთარ თავთან ვიბრძვი, სწორად მოვიქეცი თუ არა, როცა მთელი სიყვარული მხოლოდ ერთ შვილს მივუძღვენი. ეს ამბავი შეეხება ყველა დედას, ვინც ოდესმე ორ ცეცხლს შორის აღმოჩნდა – სიყვარულსა და მარტოობას შორის.
ერთ დილას, როცა მეგონა, რომ წარსული საბოლოოდ დავტოვე უკან, მოულოდნელმა ზარმა ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ყოფილი დედამთილი, რომელსაც წლებია არ შევხვედრივარ, ყავაზე დამპატიჟა და ამ შეხვედრამ ძველი ტკივილები ისევ გააცოცხლა. ახლა ვცდილობ გავიგო, შესაძლებელია თუ არა პატიება მაშინ, როცა სიტყვები და წყენა ჯერ კიდევ გულშია ჩარჩენილი.