ყველაფერი დაიწყო იმ დღეს, როცა საავადმყოფოს პალატაში მარტო დავრჩი და ტელეფონზე უცხო ნომრიდან შეტყობინება მივიღე. ჩემი ქმარი, ლევანი, იმ დროს გერმანიაში მუშაობდა, მე კი თბილისში, ავადმყოფობისა და მარტოობის წინაშე დავრჩი. ეს ამბავი ჩემი ოჯახისა და საკუთარი თავის ხელახლა აღმოჩენის დასაწყისი გახდა.
ყოველთვის ვიყავი ის, ვისაც ყველა ეძებდა სითბოსა და რჩევისთვის. ოჯახში, მეგობრებში, სამსახურში – მუდამ მზად ვიყავი სხვისი ტკივილის გასაზიარებლად, მაგრამ საკუთარი თავი სულ უფრო მეტად მეკარგებოდა. ერთ დღეს კი მივხვდი: აღარ მინდა მხოლოდ სხვისი მხარი ვიყო – მეც ვიმსახურებ სიყვარულს და ყურადღებას.
ეს ჩემი ისტორიაა – ქალისა, რომელმაც მთელი ცხოვრება ოჯახისთვის იცხოვრა და ბოლოს საკუთარი შვილისგან ყველაზე დიდი ტკივილი მიიღო. ვცდილობ გავიგო, სად დავუშვი შეცდომა და რატომ დამთავრდა ასე ყველაფერი. იქნებ, ეს ამბავი სხვებსაც დააფიქრებს, სანამ საკუთარ სახლს ან გულს უპირობოდ გადასცემენ.
ერთი კვირის განმავლობაში ჩემი ცხოვრება თავზე დამენგრა. ქმარსა და დედამთილს შორის სასტიკი ჩხუბი მომიწია შუაში დგომა, როცა ერთ მხარეს სიყვარული, მეორე მხარეს კი მადლიერება და ვალდებულება მაკავებდა. ეს არის ჩემი ტკივილის, ღალატის და პატიების ძიების ამბავი, რომელმაც მაიძულა, საკუთარი თავი თავიდან აღმომეჩინა.
ყველაფერი იმ დღეს დაიწყო, როცა დედამთილი, ქალბატონი ნინო, ჩვენთან საცხოვრებლად გადმოვიდა. რაც თავდაპირველად სიყვარულის და ზრუნვის ჟესტად ჩანდა, მალე ოჯახური ქაოსის და შინაგანი ბრძოლების წყაროდ იქცა. ეს ჩემი გულწრფელი აღსარებაა საზღვრებზე, ერთგულებაზე და საკუთარი თავის ძიებაზე ოჯახურ ქაოსში.
ჩემი სახელია ელიზა. ორმოცდაათის შემდეგ პირველად შევიყვარე და ამან ჩემი ოჯახი და მთელი სოფელი ჩემს წინააღმდეგ მოაქცია. ეს არის ჩემი ბრძოლა ბედნიერებისთვის, მარტოობისა და საზოგადოების წინააღმდეგ.
იმ ღამეს, როცა გავიგე, რომ ჩემი ქმარი, გიო, მიღალატა, ყველაფერი დაინგრა ჩემში. ოჯახი ვერ ხვდებოდა, რატომ არ შემეძლო უბრალოდ მეპატიებინა და ცხოვრება გამეგრძელებინა, მაგრამ სირცხვილი, ტკივილი და მარტოობა თითქმის გამანადგურებდა. ამ სიბნელეში საკუთარი თავის პოვნა და ღირსების შენარჩუნება ყველაზე რთული ბრძოლა აღმოჩნდა.
ეს არის ჩემი ისტორია, ნინო ბერიძის, რომელიც ერთ ღამეს, როცა ყველაფერი დამთავრებულად მომეჩვენა, მაინც გავაგრძელე სუნთქვა. ოჯახური ღალატი, ფინანსური კრიზისი და შვილების პასუხისმგებლობა – ყველაფერი ერთდროულად დამაწვა გულზე. ეს ამბავი იმაზეა, როგორ შეიძლება ყველაზე ბნელ ღამესაც კი იპოვო ძალა და იმედი.
ეს ჩემი ამბავია, ნინო ვარ. წლების განმავლობაში ქმარი, ლევანი, ჩემს წონას აკრიტიკებდა, მაგრამ როცა სამსახური ვიპოვე და ცხოვრება შევიცვალე, ყველაფერი თავდაყირა დადგა. ახლა კი, როცა სარკეში ვუყურებ საკუთარ თავს, ვხვდები, რომ ყველაზე მძიმე ტვირთი სულაც არ იყო კილოგრამები.
ყველაფერი დაიწყო იმ საღამოს, როცა ჩემი ქმარი, კევინი, სახლში დაბრუნდა და მითხრა, რომ სხვა ქალი შეუყვარდა. მე ხმა არ ამომიღია, უბრალოდ ჩემოდანი ჩავალაგე და წავედი. ეს იყო ჩემი ცხოვრების დასაწყისი, რომელიც სინათლისკენ კი არა, უფრო ღრმა ჩრდილებში დამთავრდა.
არასოდეს მეგონა, რომ მესამე ორსულობის ამბავი ჩემს ოჯახს დაანგრევდა. ათ წელზე მეტი ერთად ვიცხოვრეთ, ორი შვილი გვყავდა, მაგრამ მესამე ბავშვის ამბავმა ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ეს არის ჩემი ემოციური ისტორია, თუ როგორ დავრჩი მარტო და როგორ ვისწავლე თავიდან ცხოვრება.