მე ვარ ელლა, 50 წლის ქალი, რომელსაც ცხოვრება მოულოდნელად შემოუტრიალდა. ჩემი სიძის ერთი სატელეფონო ზარი ყველაფერს შეცვლის: ჩემი ოცნებები, ჩემი ადგილი ოჯახში და ჩემი ქალიშვილის ბედნიერება. ეს ამბავი იმაზეა, თუ როგორ შეიძლება ერთი სიტყვა მთელი ცხოვრება თავდაყირა დააყენოს.
ეს არის ჩემი ამბავი, როგორ დამემართა, როცა ქმარმა და მისმა ოჯახმა ყველაზე მნიშვნელოვან გადაწყვეტილებაში გამომტოვეს. კრედიტის აღება ჩემ გარეშე იყო ბოლო წვეთი, რომელმაც ჩემი მოთმინების ფიალა აავსო. ეს არის ბრძოლა საკუთარი ხმისთვის და იმ ტკივილის შესახებ, რომელსაც ახლობლებისგან მიღებული იმედგაცრუება ტოვებს.
ყველაფერი დაიწყო ერთი ჩვეულებრივი საუბრით სამზარეულოში, როცა დედამთილმა უცნაური წინადადება გამიკეთა. ახლა ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე რთული არჩევანის წინაშე ვდგავარ — უნდა ვენდო თუ არა ჩემი ქმრის ოჯახს და დავთმო ჩემი ბინა? ეს ამბავი ჩემი შიშების, იმედგაცრუების და საკუთარი თავის პოვნის გზაა.
ჩემი ცხოვრება თითქოს მშვიდად მიდიოდა, სანამ სიყვარულმა ისევ არ დამაკაკუნა კარზე. ჩემი ქალიშვილი ეჭვებით იყო სავსე, მაგრამ მე უნდა დამეცვა ჩემი არჩევანი და მეჩვენებინა, რომ ბედნიერება ასაკს არ ეკითხება. ეს არის ჩემი ბრძოლა, ტკივილი და იმედი, რომ ოჯახი ბოლოს მაინც გამიგებს.
ათი წლის წინ ჩემი ქმარი ჯასმინი უკვალოდ გაქრა და მე და ჩვენი შვილები მარტო დაგვტოვა. ახლა, როცა მოულოდნელად დაბრუნდა, ჩემში ყველაფერი აირია — ბრაზი, იმედი და შიში ერთმანეთში აირია. ეს არის ამბავი ღალატზე, მიტევებასა და იმ ძალაზე, რომელსაც საკუთარ თავში ვპოულობთ, როცა ცხოვრება ყველაზე რთულ გადაწყვეტილებებს გვახვედრებს.
მე ვარ ირინა ჯურიćი. ეს არის ჩემი ამბავი მარტოობის, ჭორების, ოჯახის დაკარგვისა და საკუთარი თავის ძიების შესახებ. ვცდილობ გავიგო: ნამდვილად არსებობს თუ არა ცვლილებები, თუ ყველაფერი მხოლოდ ილუზიაა.
მე ვარ ელზაბეთა. ეს არის ამბავი იმ ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე კვირის შესახებ, როცა ოჯახის კონფლიქტებმა, შიშებმა და მოულოდნელმა დახმარებამ ჩემი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ეს არის ისტორია იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ყველაზე ახლობლებმაც კი გაგიცრუონ იმედი, მაგრამ დახმარება სრულიად მოულოდნელი მხრიდან მოვიდეს.
სარკეში საკუთარ თავს ვუყურებდი და ვეღარ ვცნობდი იმ ქალს, რომელიც მიყურებდა. ივანესთან ჩემი სიყვარული ზღაპარივით დაიწყო, მაგრამ მისი ყოფილი ცოლის, ლანას გამოჩენამ ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. ეს არის ჩემი ამბავი, როგორ ვებრძოლე ეჭვიანობას, საკუთარ დაურწმუნებლობას და ბოლოს მივხვდი, რომ ყველაზე რთული ბრძოლა საკუთარ თავთანაა.
45 წლის ვარ. ვოცნებობდი თავისუფლებაზე, მაგრამ ცხოვრება სხვანაირად წარიმართა: ჩემი ქალიშვილი და შვილიშვილი ისევ ჩემს სახლში დაბრუნდნენ. ახლა ყოველ ღამეს ვეკითხები საკუთარ თავს, რა არის სიყვარული, მოვალეობა და სად მთავრდება დედობა.
ყველაფერი დაიწყო იმ ღამით, როცა ჩემი და ტირილით დამირეკა და დახმარება მთხოვა. ჩემი ქმარი კი ულტიმატუმით დამხვდა: ან მის პირობას დავთანხმდებოდი, ან ჩემი და ვერ მიიღებდა დახმარებას. ეს იყო ყველაზე რთული არჩევანი ჩემს ცხოვრებაში, რომელმაც ჩემი ოჯახი და გული შუაზე გააპო.
მამაკაცი წავიდა ახალგაზრდა ქალთან, მე კი პირველად ამოვისუნთქე. ეს იყო 33-წლიანი ქორწინების დასასრული, მაგრამ ჩემი ახალი ცხოვრების დასაწყისი. ახლა ვეკითხები საკუთარ თავს: ნუთუ ბედნიერება მხოლოდ სხვებისთვის უნდა დავთმო?
ეს არის ჩემი ამბავი – ქალი, რომელიც ათი წელი მხოლოდ სხვისთვის ცხოვრობდა, საკუთარი თავი კი დაივიწყა. ოჯახური კონფლიქტები, გაუგებრობა და საკუთარი სურვილების ჩახშობა ყოველდღიურობის ნაწილად იქცა. ახლა ვცდილობ, გავიგო, სად დავკარგე საკუთარი თავი და როგორ დავიბრუნო ის.