მე ვარ ნინო, ქართველი ემიგრანტი საბერძნეთში. ჩემი ერთადერთი ქალიშვილი, მარიამი, ბავშვობიდანვე ჯიუტი და დამოუკიდებელი იყო. ჩემი მცდელობა მისი დაცვაზე, საბოლოოდ, ჩვენს შორის უფსკრულად იქცა – და ახლა, წლების შემდეგ, როცა დაბრუნდა, თვალებში მხოლოდ ტკივილი და გაუცხოება დავინახე.
ყოველთვის მეგონა, რომ ჩემი რძალი, ნინო, ჩემგან თავს შორს იჭერდა და უბრალოდ ვერ მიტანდა. მაგრამ როცა ავად გავხდი და მხოლოდ ის მოვიდა ჩემთან დასახმარებლად, ყველაფერი შეიცვალა. იმ ღამით მან სიმართლე მითხრა – ისეთი სიმართლე, რომელიც წლებია ოჯახში ყველას ეშინოდა ხმამაღლა ეთქვა.
სამოცდამეათე გაზაფხულს, სამზარეულოს მაგიდასთან, ჩემი ქმრის აღიარებამ ჩემი სამყარო თავდაყირა დააყენა. ყველაზე მეტად ის მტკიოდა, რომ ვერ გავიგე, რატომ მოხდა ეს. ახლა ვცდილობ, საკუთარ თავში ვიპოვო პასუხები და გავიგო, რა დარჩა სიყვარულისგან, როცა ნდობა ქრება.
მე ვარ ქეთო და ეს ჩემი ამბავია – როგორ სცადა დედამთილმა, ქალბატონმა ნინოიმ, ჩემი ქორწინების და ცხოვრების სრულად კონტროლი. ყოველდღიური დაძაბულობა, ოჯახური კონფლიქტები და შინაგანი ბრძოლა ღირსებისთვის – ეს ყველაფერი მე გამოვიარე. ეს არის ამბავი სიყვარულზე, ღალატზე და იმაზე, თუ როგორ ვისწავლე საკუთარი თავის დაცვა ყველაზე ახლობელი ადამიანების წინააღმდეგ.
ეს არის ჩემი ისტორია, როცა დედამთილმა ჩემი ქმრის ჩაცმულობაზე გამაკრიტიკა და მე მას თავად მივეცი უფლება, გაეკეთებინა ის, რასაც ჩემგან ელოდა. მოულოდნელად, ამან მთელი ოჯახი თავდაყირა დააყენა და ყველას თავისი სიმართლე აღმოაჩნდა. ახლა ვცდილობ გავიგო, სად მთავრდება რძლის პასუხისმგებლობა და სად იწყება დედამთილის ჩარევა.